Hubert,
Hierbij vind je 2 afleveringen in één keer over onze reportage over de Our.
groetjes en iedereen een prettig weekend!
Marlies
Deel 6
Dasburg – Vianden
Tot Stolzembourg valt er niet veel te beleven. Hoe meer je Vianden nadert, hoe dichter de campings op mekaar geplakt zitten. Slot Stolzembourg staat er leeg en verlaten bij.
In de zomer is dit leuke dorpje prachtig bebloemd (onlangs eerste prijs weggekaapt voor mooist bebloemd oord). Op anderhalve kilometer van ‘t centrum is er een restant van een kopermijn en museum. Maar wanneer je de brug oversteekt richting Waldhof Falkenstein wordt het heus interessant.


foto 3 en 4: Waldhof Falkenstein
Het uitzicht is er adembenemend mooi. Je kan door een roofvogelnatuurpark een wandeling maken tot aan een kasteelruïne. Op de achtergrond meandert de Our door ‘hoge bergen’, je zou hier wel uren kunnen rondgapen! Over Bauler (D) rijden we verder tot Vianden, de stad waar Victor Hugo verbleef, het museum ligt pal aan de brug. Het stadje telt 1600 inwoners en is 1000 jaar oud.
foto 5, 6 en 7: museum en beeld Victor Hugo en de St. Niklaaskerk
Het graafschap Vianden telde ooit 136 dorpen en grensde aan Prüm en Bitburg. In de 15e eeuw zwaaide de familie Nassau er de plak. Ze woonden in een prachtig kasteel.
Een ander historisch gebouw in de nabijheid van het museum is de St. Niklaaskerk, daterend uit de 13e eeuw.
Deze plaats was ooit een rijke gildestad, waaronder de gilde van de goudsmeden.
In het Edouard Wolff museum kan je dan weer genieten van de landelijke kunst. Als je van bloemen houdt moet je in de vroege zomer, of lente ‘le jardin Napoléon’ bezoeken.
Rond Vianden is er nog een electrische waterkrachtcentrale, deze draait op minimale hoeveelheid water.
We beëindigen deze etappe met dubbel gevoel: aan de ene kant merk je een sterk uitgebouwde toeristische concentratie maar anderzijds is er heel wat historische- en natuurpracht te bewonderen.
Deel 7
Vianden – Wallendorf
In tegenstelling tot de vorige etappe vinden hier die maagdelijke rust weer. ’t Is een beetje het gevoel van na een onweer.
De Our kabbelt rustig naar zijn eindpunt. Kleine dorpjes met vriendelijke bewoners, ze maken graag een praatje, leidden ons naar een schilderachtige apotheose.
We komen aan in Wallendorf, een parel temidden het natuurpark Süd-Eifel, de plaats waar de Our in de Sûre of Sauer terecht komt.
foto 3 en 4: Süd Eifel park en de kus (hahaha)
Sierlijk, met een brede bocht vervoegt ze zich met die andere schone net als in een sprookjeshuwelijk dat tot stand is gekomen. Wanneer je je ogen sluit hoor je muziek, of het nu Strauss of Wagner is, het maakt niet uit. En bij het verlaten van de plaats van de monding deint de muziek verder uit tot de latste vioolsnaar is aangeraakt.
Met een goed gevoel rijden we terug naar huis en terwijl de zon langzaam achter de bergen kruipt heeft ze nog een ongelooflijk prachtig lichtspel van warme roodgloeiende kleuren in petto.
Meer moet dat niet zijn.
Je kan ons eigen blog verder nog raadplegen op:
http://atzerath.spaces.live.com
en op
Marlies en Ron
Bedankt voor deze waardevolle informatie, Marlies en Ron! We denken van dit jaar eens niet te ver van huis te gaan, dus waarom niet naar ons buurlandje Luxemburg!