Vrijdag, 5 Mei 2006

Ik zit dus nog altijd in Egypte, en ik hoop dat het jullie deugd doet dat ik een beetje van de zon (die hier alles overheerst) in de afgelopen dagen naar België heb gestuurd. Vandaag stuur ik dan een beetje meer wolken naar jullie toe, zodat het afwisselend blijft…

Tja, gisteren was weer zo’n typisch egyptische dag. De dag vroeg begonnen, zo rond half acht. Buiten stralende zon en blauwe hemel, maar wel huilde de wind door de arkaden van het appartements gebouw, de golfslag op de laguna voor mijn terras was hoger dan gewoonlijk, en de lege plastic proviandzakjes van de bouwvakkers die een stuk verderop nog aan het bouwen zijn, dwarrelden door de lucht.

You never walk alone, een toepasselijke song tijdens de komende weken rondom de Wereldkampioenschappen voetbal, maar dat geldt ook voor hier. Ik woon dan wel alleen in het appartement, maar je bent nooit eenzaam. Altijd wel een vlieg of een mug die door een van de spleten van deuren of vensters of door de airco systemen naar binnen weet te dringen. En dat terwijl ik de meeste deuren en vensters met schildersplakband heb afgeplakt tegen het binnendringende stofzand van de woestijn die aan de voorkant van het appartements gebouw begint.

Maar goed, er zijn dus ook positieve dingen te berichten. Zo heb ik dus niet alleen genoeg chemische middelen in spuitbus in huis om een hele bedouinenstam te bedwelmen, maar je krijgt dus ook hulp uit onverwachte hoek: zo heb ik sinds twee dagen een klein spinnetje op bezoek dat heel vlijtig zijn spinneweb in een hoekje van de badkamer aan het spinnen is, en inderdaad, er zijn ondertussen toch al een paar vliegjes en muggen in dat web gegaan. Laten we er maar om lachen…

(ik had er een foto van gemaakt, maar het zag dan toch te onappetijtelijk uit om hier te laten zien…)

Deze ochtend dan de mensen van de internet diensten dan nog maar eens enkele SMSsen gestuurd, plus een email via mijn modemverbinding, en inderdaad, vandaag kwam er dus echt een antwoord terug: Op mijn vraag aan Michael, de verantwoordelijke van de internet dienst, wanneer ik dan de beloofde SDL leiding zou krijgen, was zijn kort maar krachtige antwoord:
” I hope today”.
Een erg gelovig mens, die Michael.

Dan ben ik dus eerst maar eens een rondje gaan zwemmen, heb een super uitgebreid ontbijt gemaakt, en dan de vaat in de vaatwasser gestopt. Dan via mijn schamele modemverbinding de bankafschriften van onze firma in België opgevraagd, en vanuit hier de boekhouding bijgewerkt en enkele emails beantwoord.

Rond het middaguur belde de secretaresse van de grote baas van dit resort op om te zeggen dat de grote baas himself aan Michael van de internet afdeling opdracht gegeven had ervoor te willen zorgen dat de DSL leiding in mijn appartement vandaag in orde te maken. En als dat niet zo zou zijn, moest ik mij dan maar melden. Nounou, de grote baas himself begint zich voor mijn probleem te interesseren.

Heeft hij zeker mijn bericht op de El Gouna Times gelezen waarin ik aangeef dat door de herstructureing van de internet diensten het El Gouna Times online Magazine voorlopig niet geaktualiseerd kan worden totdat mijn internet connectie staat. Dat bericht had ik voor alle zekerheid al op 27 april gepubliceerd, dus voordat ik naar El Gouna vloog omdat ik van de opgetreden internet problemen ter plaatse afwist. In dat artikel staat dus ook dat de aansluiting voor 1 mei beloofd werd, en dat ik hoop dat ze het jaar 2006 bedoelden... en dat bericht blijft dus ook na 1 mei elke dag daar staan.

Dus ik denk… nou, dan maar vandaag thuis gebleven, niet dat Michael achteraf beweert hier geweest te zijn en dat er niemand was.
Voor alle zekerheid nog een briefje op de deur dat ik aan de swimmingpool of op het terras aan de achterkant lig en dan ben ik rond een uur of 1 nog eens gaan zwemmen en zonnebaden.

Bij dat laatste een beetje in slaap gedommeld. Gelukkig werd ik door mijn GSM gewekt en ben dus niet verbrand, want rond 14.00 uur belde dan Pascale van de Mirage Disco op om een afspraak voor haar baas te maken die hier ook nog een Marokkaans restaurant heeft geopend, om daar morgenavond met haar baas een interview te houden en enkele foto’s te maken.
En of ik eventueel deze avond in de disco een paar stemmingsfoto’s kan komen maken, er is een leuke groep van Club Med die daar een performance geeft. Uitgelegd dat ik niet weet hoe laat Michael met zijn internet spullen komt, en dat ik nog niet definitief kan toezeggen voor deze avond.

Goed, rond 16,45 uur belt Michael dan op om te zeggen dat hij begint om de telefoonlijnen op (onze) West Golf straat gaat splitten (betekent: voor te bereiden voor ADSL), en dan aansluitend mijn adsl modem komt bezorgen en installeren.

Een uur later belt Michael op om te zeggen dat hij jammer genoeg de aansluiting niet kan komen doen, want hij heeft de username niet van Cairo gekregen.
Ik herinner hem eraan dat hij op 1 mei mij vertelde dat hij de usernames naar cairo heeft gestuurd, en dat hij op 2 mei heeft bevestigd dat hij de paswoorden heeft gekregen, en dat hij op 3 mei nog eens bevestigde dat alles technisch in orde was, dus dat dat met die usernames niet erg klopt.
Goed zegt hij, nee, het is een ander probleem, nadat hij de lijnen heeft gesplitted, blijken die niet voldoende stabiel te zijn, het is dus een technisch probleem. En ik hoef de grote baas niet te bellen, hij zal dat wel zelf doen.

En hij zal dan morgen weer opbellen wanneer hij alles onder kontrole heeft (pas op, morgen is dus nu vandaag, vandaag is vrijdag, en dus is vandaag zondag in egypte…) Voel je hem? herinner je je mijn woorden die ik op 1 mei schreef… het is snel weer zondag in Egypte, en … nou ja,

Jullie zullen wel begrijpen dat ik een beetje gefrustreerd raak, maar ja, het geeft natuurlijk wel voldoende stof om onze website vol te schrijven. Nu alleen maar hopen dat ik mijn fotos ’s avonds nog doorgestuurd krijg via de dunne internet lijnen. Want zeker is hier niets.

Nou ja, daarna dus even afgewacht of Mike ging opdagen, maar die stuurde net een email dat hij vrienden op bezoek kreeg en dat ik dus een avondje vrij mocht nemen…, dus dan maar alleen op stap gegaan: Eerst naar de White Elephant, en daar een lekkere Shrimp soep en Kip Curry met rijs gegeten. Echt lekker Thais, want de manager heeft 5 jaar ervaring opgedaan in Thaise keukens in Egypte.


Shrimp soep met 10 hele shrimps… waar vind je dat nog?


Mohammed Hassan, de manager van het Thai Restuarant White Elephant

Na het eten een koffie gaan drinken bij Cafe Servus, en daar Thomas, een duitse IT specialist getroffen, die dus van ellende rondom het internet tijdelijk een 100 km zuidelijker is gaan woneen bij een vriend die wel een werkende internet verbinding had. Thomas runt een IT bedrijf in Duitsland en is de ene week in El Gouna en de andere in Duitsland, maar heeft echt wel “dikke en stabiele lijnen” nodig om zijn zaken aan het draaien te houden. Bovendien kennis gemaakt met Erwin, een Nederlander die hier in de immobilienbranche in El Gouna en Hurghada bezig is. Leuk gesprek gevoerd en nog een lekker vanille ijsje gegeten.

Mij was dus gevraagd om een paar foto’s van een “meiden show” te komen maken die Club Med gisteren avond in de Mirage Disco zou organiseren.

Ik hoor mijn familie thuis dus al hardop lachen: ik en disco!
Inderdaad, het is de eerste keer (in mijn 56 jarige leven) geworden dat ik een voet in een disco heb gezet… . Ik had maar beter oorwatjes meegenomen, de egyptische muziek kennende, en wat de meiden show betreft.. wel, dat is een ander verhaal dat ik hier misschien wel morgen vertel…


Bezoek aan de Mirage Disco (voor mijn werk, jawel)

Een beetje nieuwsgierig moeten jullie blijven, want ik heb dus echt wel lezers nodig voor al dat geschrijfs dat ik jullie hier dagelijks voorschotel.

Nog een prettige dag gewenst van

Hubert vanuit Egypte

Meer informatie over El Gouna ook onder
www.elgounatimes.com

Geplaatst in Egypte (El Gouna), Lente 2006.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *