Vrijdag, 12 Mei 2006

In Wirtzfeld worden nog elke dag koffers vol zon uitgepakt die ik via het internet aan het versturen ben om de thuisblijvers te verwennen.

Ik zit dus nog altijd in El Gouna aan de Rode Zee in Egypte.

Gisteren ging het al een stuk beter, ik heb alweer gezwommen en heb een aantal oefeningen met mijn been gemaakt om zo snel mogelijk weer fit te worden. Gernot en Korinna, kennissen uit Duitsland die hier in El Gouna wonen en werken, kwamen gisterenochtend even voorbij om mijn “bandagen” te bewonderen.

Zij vertelden mij dat de aangevraagde trip naar de kloosters van St. Antonius en St. Paulus, ca 250 km van hier verwijderd, niet kon doorgaan, omdat de kloosters op het ogenblik gesloten zijn. Deze 2 christelijke kloosters zijn minder bekend bij Egypte toeristen dan het Katharina Klooster in de Sinaai woestijn, maar het was al bekend dat dat voorlopig gesloten blijft. Nu blijkt dus dat de twee kloosters aan deze kant van de Rode Zee ook gesloten zijn.

Of dat in verband met de Koptische vastentijd is, konden zij echter niet beantwoorden. Nou ja, ik geloof niet dat ik op het ogenblik 1500 treden omhoog en omlaag kan klimmen, want een van de twee kloosters ligt boven op een berg en is alleen via een trap bereikbaar. En alhoewel ik mij al eens stuk beter voel na de valpartij van enkele dagen geleden, moet ik toch nog mijn bandagen om ribbenkast, knie en enkel nog een paar dagen blijven dragen.

Wat ik wel nog probeer te doen tijdens deze vakantie is mee te gaan met een snorkeltocht naar de dolfijngebieden, Gernot heeft een trip aan de hand waarbij 90% kans is om dolfijnen te zien en er soms zelfs mee te zwemmen. Dat moet heel spectaculair zijn. Over duik- en snorkeltochten op de Rode Zee vertel ik nog een andere keer.

Gisterenmiddag kreeg ik dan nog enkele telefoontjes van bekenden die vroegen hoe het me ging, en tegen 17.00 uur heb ik dan een reportage gemaakt over een winkel in het centrum van El Gouna

En mijn bede voor een verpleegstertje werden verhoord: Brigitte is deze avond in El Gouna aangekomen, ze had zich toch een beetje zorgen gemaakt: dus vanaf vandaag kunnen we de avonturen van ons tweeën berichten.

En als jullie denken, waar zijn nu al die typische bezienswaardigheden waarvoor Egypte bekend is: wel, die heb ik reeds op eerdere reizen naar Egypte bezocht, dus dit keer niets over de Pyramiden van Gizeh, de Sphinx, het Museum van Cairo of de Grote Moskee van Cairo (allemaal in het Noorden van Egypte),


of in het Zuiden het Dal der Koningen, Thebes, Kom, Oena, Idfu, Luxor en Karnak en nog een heel pak andere plaatsen die je bezoekt, maar de naam ervan weer snel vergeet. Het Assouan Meer met de beroemde Stuwdam ligt nog meer zuidelijk en de Tempels van Abu Simbel liggen dan nog enkele hodnerden kimometer verder naar het Zuiden. Een reusachtig groot gebied. Niet om een keer te bezoeken.

De meeste bezienswaardigheden worden meestal door de reisbureaus aangeboden in de vorm van een combinatie Cruise op een Nijlschip met daarna een aantal dagen in een hotel in Cairo.

We hebben dat in 2004 al gedaan: je vliegt dan eerst naar Luxor, komt dan op een van de nijlboten en vaart dan van de ene naar de andere bezienswaardigheid. ’s Morgens om 3 uur opstaan is dan soms de boodschap, soms wat later, zo rond 5 uur, om nog voor de hitte van de dag naar de attrakties te gaan die hier en daar ook nog een heel stuk van de Nijl af liggen. Vaak ga je er met een touringcar heen, soms met een ezelskarretje, en soms met een sputterend motorbootje, en soms lig je pal naast de attraktie en kun je er te voet heen gaan. Vooral in het zuiden eraan denken: veel flessen water meenemen, want je hebt er snel een paar liter water per dag nodig vanwege de snelle uitdroging.

Zo’n Egypte rondreis doe je dus maar een keer, en dan heb je ook voor een hele tijd best genoeg tempels gezien…. Daarna vlieg je naar Cairo waar je dus een grote stadsrondrit krijgt met bezoek aan de bezienswaardigheden aldaar en een dag ter eigen beschikking om in de stad zelf rond te lopen.

Je kunt daarna of rechtstreeks terugvliegen naar huis, of nog een aantal dagen strandvakantie bijboeken aan de Rode Zee. Bijvoorbeeld El Gouna waar ik nu verblijf, of bijvoorbeeld Hurghada, waar Mike woont.
Deze streek ligt dus zo’n 400 km zuidelijk van Cairo.

Verder zuidelijk liggen dan nog Makadi Bay, Sarfaga, Marsa Alaam om de bekendste te noemen. Aan de overkant van de Rode Zee ligt dan nog het Schiereiland Sinai, met bekende badplaatsen zoals Sharm El Sheik, Dahab en Tabah, en precies daar waren de laatste twee jaren dus de terroristische aanslagen.
Aan deze kant van de Rode Zee is het relatief veilig (gebleven).

Foto’s over die reizen vind je overigens in een foto album onder www.wirtzfeld.be: foto Album: Travelling Overseas >Africa >Egypt 2004 en nog meer foto’s maar soms dubbel, onder

www.elgounatimes: photo album: SightSeeing >Rest of Egypt >2004

Meer informatie over El Gouna ook onder
www.elgounatimes.com

Geplaatst in Egypte (El Gouna), Lente 2006.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *