Zaterdag, 13 Mei 2006

Opnieuw een dagverslag uit Egypte, waar het weer nog altijd prachtig is. De vooruitzichten voor Wirtzfeld zijn vanaf vandaag een beetje minder, de temperaturen gaan omlaag en er wordt af een toe een bui verwacht.

Zoals ik gisteren al kort meldde, is Brigitte toch een beetje ongerust geworden na het zien van mijn foto’s met de bandages na mijn valpartij hier in El Gouna, Egypte, eerder deze week. Jochen had daarop dan een goedkope last minute vlucht vanuit Düsseldorf via het Internet kunnen boeken en heeft haar eergisteren dan naar het vliegveld gebracht.

Mike heeft haar ’s avonds in Hurghada afgehaald en naar El Gouna gebracht. De verrassing was natuurlijk kompleet. Nu heb ik dus toch mijn eigen verpleegstertje.

Eergisterenavond zijn we dan met zijn drietjes in Downtown gezellig gaan eten in de Biergarten, een koffie gedronken bij Cafe Servus, en dan nog een partijtje biljart bij Jobo’s gespeeld. Ik met mijn kruk kan dat natuurlijk op het ogenblik niet, maar nu had Mike dus zijn moeder als tegenstander. Het werd een eervolle 3:1 overwinning voor Mike, alhoewel hij bij zijn moeder niet zo hard op de spelregels drukte zoals hij dat bij mij doet.

Dan terug naar huis waar Mike geconfronteerd werd met (dit keer Brigitte’s) koffer vol met allerlei eetwaren die je hier in Egypte moeilijk kunt kopen. Hij heeft die dan ’s avonds nog naar Hurghada teruggebracht, want het diepvriesvak in ons appartement zit nog vol met de spullen die ik twee weken eerder al had meegebracht…

Gisterenochtend ben ik eerst gaan zwemmen en watertrappen in de pool voor het appartement, en vervolgens had ik een afspraak van een IT specialist uit Hurghada die via Instant Messaging gevraagd had een gesprek met mij te voeren. Ondertussen kreeg ik echter een telefoontje van Eric uit El Gouna die vertelde dat deze zogenaamde IT-er hier bekend stond als oplichter en zelfs huisverbod in het Resort heeft gekregen: hij probeert o.a. gekraakte programma’s te verkopen, of investoren te vinden voor een fake IT company, die dan, als men niet met hem wil samenwerken, zelfs mensen bedreigd heeft.

Na verificatie met het Management van het Resort bevestigden zij deze informatie en men raadde mij af die persoon überhaupt te ontmoeten. Daarop heb ik Assraff, de Security (veiligheidspolitie) hier op West Golf geïnformeerd dat hij met zijn mensen in de buurt diende te blijven, en die patrouilleerde dan met zijn collega voor ons appartement op en af.

Toen de bewuste persoon om 11.00 uur nog niet hier was, heb ik hem een SMS gestuurd om te vragen waar hij bleef, omdat ik om 12 uur een andere afspraak had. Als antwoord kwam dan dat hij nog in een andere meeting zat en vroeg of hij dan onze afspraak kon cancelen. Heb dat bevestigd, want op die manier kon ik mij dus elegant uit deze affaire trekken, en een volgende afspraak krijgt hij bij mij niet…

’t Lijkt hier soms wel het Wilde Westen, maar ja, naast pure vakantie gangers zitten hier natuurlijk ook een heel stelletje avonturiers.

Brigitte en ik zijn daarna met de shuttlebus naar DownTown gereden om uitgebreid te ontbijten bij Cafe Servus, en dan gaan shoppen in de supermarkt.

Was wel lachen in het centrum: overal werden we aangesproken op onze invaliden toestand: Brigitte met haar halskraag, en ik met mijn kruk. Een van de toeristen die voor de supermarkt stond te wachten vroeg of wij uit een oorlogsgebied kwamen… Brigitte’s kommentaar wanneer zij op haar halskraag werd aangesproken: “ik heb mijn hals niet gewassen…”

Ik denk dat een aantal mensen beslist dachten dat wij overlevenden van de terror aanslag in Dahab waren, want de slachtoffers daarvan werden over diverse ziekenhuizen in deze regio verdeeld.

Na gedane inkopen met de TokTok terug naar het appartement. Mike ging gisterenavond naar een verjaardagspartijtje en wilde daarom een partij muffins bakken en echte belgische mousse au chocolat maken die hij dan bijdraagt aan het feestje.

Dat ging dus op de Egyptsiche manier: Bekijk bijvoorbeeld de volgende foto. Wat is dat?


zoekplaatje…

Een kom met pure chocolade stukken uit de koelkast, die hier dan in de hete Egyptische zon op het strand voor het appartment staat te ontdooien/smelten.

Het volgende plaatje is ook wel leuk:


Mike als bakker, die het deeg aan het roeren is…


met als resultaat deze kom vol muffin deeg…

En nadat het deeg in speciale kunststofvormen gedaan werd en in de oven gaar werd, was dit het resultaat:


Muffins… hier nog in de blauwe kunststof bakvorm

Consternatie was er overigens bij het opendoen van de zak meel die wij ’s ochtends in de supermarkt hadden gekocht. Er zaten dus inderdaad meelwormen in, waardoor eerst de hele zak gezeefd diende te worden.


Wat krijg je als je Egyptisch meel zeeft? meelwormen…

Terwijl Brigitte en Mike in de keuken bezig waren, had ik ondertussen een deugddoend middagslaapje gehouden na de shopping toer. En toen we met de camera bezig waren, werd dan ook een foto van mijn voet gemaakt, die ondertussen aardig zwart begint te worden.


Zwartvoet indiaan

Overigens is de gekneusde rib niet meer zo pijnlijk. En omdat de doktor aanraadde dat beweging goed voor de knie en enkel is, ben ik dan nog een hele poos in de pool gaan zwemmen, waarvan dan hieronder enkele stemmingsbeelden…


Hubert doet watertherapie… watertrappen is goed voor de knie


Hubert met de joystick…


Na een half uur wordt het toch een beetje koud in het water…

Na het bakken werd er dan ook nog in ons appartement gekookt, en aansluitend buiten op het terras onder de opgaande volle maan gezellig getafeld.


Volle maan boven Golf West


Ook Mike schijnt het te smaken…

Daarna nog met de Shuttle naar de Marina, waar vrijdagsavonds altijd het Marina Festival plaatsvindt om daar nog een kopje koffie te drinken en gezellig met nog meer bekenden te babbelen.

Pettig weekend wenst

Hubert

Meer informatie over El Gouna ook onder
www.elgounatimes.com

Geplaatst in Egypte (El Gouna), Lente 2006.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *