Reisverslag van Mies de Wolf: De Bayehon

De Bayehon

Op Pinkstermaandag stond wandeling nr. 14 uit het Julien Van Remoortere wandelboek op ons programma.

Eerst ons vosje fotograferen en na een laat ontbijt reden we naar het nationaalparkcentrum van Botrange. Het leek er wel 10° kouder dan in WW maar dat gevoel verdween vlug. Met de beschrijving in de hand volgden we het pad van 1 naar 2.

Al snel liepen we door zompig veen waar het moeilijk was om onze voeten droog te houden. De Voie de fer vinden was geen probleem maar even later waren we het spoor bijster. Het zicht op de open vlakte met veestal was nog juist maar verder herkenden we niets meer. We staken een riviertje over door van rotsblok naar rotsblok te springen. Geen vermoeden dat het om de Ruisseau des Tailles ging.

Spookbeelden van verloren gelopen venenwandelaars, spookten al in onze hersenen. We besloten om vanaf daar enkel nog goed verharde wegen te nemen. Zo kwamen we op een breed pad en merkten we in de verte enkele fietsers.

Onze onrust verdween meteen en onder een stralende zon liepen we vrolijke verhaaltjes vertellend verder. Toen we daarbij nog een eekhoorntje zagen, kon niks meer verkeerd gaan.

De tip “loop steeds naar een laagte tot je aan een rivier komt” kwam ons nu goed van pas. We daalden verder af en kwamen vanzelf aan de Bayehon uit. Een wandelboom hielp ons onze oriëntatie terug te vinden. Even uitrusten op de bank terwijl we onze plannetjes bestudeerden. Na overleg was iedereen het ermee eens om aan te sluiten op een andere wandelroute. Die van de ‘rechtopstaande blauwe rechthoekjes’.

Stroomafwaarts volgden we een rotsig pad langsheen de schilderachtige Bayehon. Het water loopt spetterend de ‘treden’ van de rivierbedding af.

Na de schuilhut bereikten we een open landschap met pas aangeplante boompjes en meteen hoorden we de ‘Cascade du Bayehon’. Zo op het eerste zicht niet te geloven dat deze 9 m hoog is.

De bank aldaar bood rust en tijd om dit stukje natuur te bewonderen.
Vogeltjes kwetterden vrolijk boven het schuimend wateroppervlak.
Nog verder stroomafwaarts volgden we een breed verhard pad met rechts van ons de steeds breder wordende Bayehon. Het verbaasde me dat we – ondanks het zonnig weertje – bijna niemand ontmoetten.

We bereikten de samenvloeiing van de Bayehon en de Ruisseau de Ghaster. Hier was het pad verrassend smal. Soms zodanig eng dat ik eerst zeker wou zijn over mijn evenwicht alvorens een stap voorwaarts te zetten. Dit riviertje was al even idyllisch als de Bayehon zelf.

Op de meeste plaatsen leidde een bruggetje ons naar de overkant en een enkele keer kregen we alleen rotsblokken om op te springen om de overkant te bereiken.

Onderweg stuitten we nog op een termietenhoop. Er heerste een drukte van jewelste!

Nog een laatste keer uitrusten om dan in rechte lijn terug naar de parking te stappen.
Dit was – tot nu toe – onze mooiste ‘groene’ wandeling.

Met een heerlijk avondmaal in de ‘Mont-Rigi’ sloten we dag voldaan af.

Geplaatst in Reisverslagen Lezers, Zomer 2006.

6 reacties

  1. Mooi Mies.

    Wij zitten met een vaste plaats op camping Anderegg in Bruyeres.
    Op loopafstand van de (Cascade du) Bayehon.

    Hoe komt het toch dat je in de Ardennen zoveel vossen ziet?
    Wordt er in de Ardennen niet op vossen gejaagd?
    In Nederland werd er met ontheffingingen (tijdens het net opgeheven jachtverbod) al veel gejaagd op vossen.
    Misschien komt dat omdat er in Nederland minder jachtmogelijkheden op ander wild zijn en de vos daarom eerder als concurrent voor de jagers en zelf als jachtdoel gezien wordt.

    Groet,

    Bert Bakker
    NL Zwartsluis

  2. Hoi Mies,

    Hier Ria nog eens. Dat was dus de waterval waar ik laatste keer op jouw berichtje gereageerd heb. Mijn schoonouders hebben daar vlabij een vakantiehuisje en daardoor hebben we de streek hier leren kennen en ons hart aan verloren. Nu moeten we niet elk weekend twee uren rijden om van de ardennen te genieten .Nu kunnen we dat elke dag(als we zin hebben). Zijn zondag nog voorbij jullie huisje gefietst ,maar daar was geen kat (ook geen mensen).
    groetjes uit WW

  3. Hey Ria,
    Zondag zijn we met z’n zessen gaan wandelen tot Nidrum en langs de Warchevallei teruggekeerd. Met een grote omweg want we zijn er ene gaan pakken in Fischweiher. Dus de katten waren van huis…
    En voor Bert: ik heb een vermoeden dat het steeds dezelfde vos is aan onze achterdeur. Ik dacht ook dat vossenjacht bij ons verboden is.
    Groetjes uit Stabroek

  4. Het volledige Eifel en Hoge Venen gebied is mooi, Mies. En elk seizoen heeft er zijn charmes, alleen heeft de winter dit jaar wat lang geduurd. Mooie foto’s trouwens.
    Heb je het Kunstparcours in Halenfeld bij Heppenbach al gewandeld? Dat is ook mooi, wel niet lang … Je treft er mooie installaties aan in het groen, heel natuurlijk …
    Vlak bij ons in Atzerath, zat er een nest vossen: 7 klein wel te verstaan … Door de grote nesten zou het wel eens kunnen dat er veel vossen leven in de ardennen. Je moet al een heel goed plan hebben om zo’n nest uit te roeien. Volgens mijn man heeft een nest 7 in- en uitgangen, dus …
    Afin … voor mij mogen de beestjes allemaal blijven leven, zolang ze tenminste geen vandalisme veroorzaken, haha …
    groetjes, momenteel uit Atzerath !

  5. Hai Mies ik heb dus even gekeken en gelezen mooie wandeling wil ik ook wel eens met Kath gaan doen groetjes Gerda en ook van Kath

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *