Terras maken, bericht van Marlies

Marlies brengt hier haar verhaal van hoe haar man Ron hun terras in hun huis in Atzerath nieuw aangelegd heeft… Een knap staaltje vakmanschap, waar we allemaal nog van kunnen leren… Bedankt Marlies, en proficiat Ron!
Ik heb de vele foto’s in klein formaat gepubliceerd, maar door op een foto te klikken kun je de foto in groot formaat in een apart venster openen…


Hier volgt haar relaas:

Ik had het idee opgevat om een nieuw terras aan te leggen omdat er op het kleine terras naast ons huis steeds veel wind staat.

Uiteindelijk had ik Ron zo ver gekregen dat we inderdaad in ’t voorjaar in gang schoten en voor stenen gingen kijken. In eerste instantie had ik tegels blauwsteen‚ in mijn gedachte en had ik al een mooi plan uitgetekend. In de omgeving reden we naar Baustoffe Maraite‚ en ik moest al snel mijn plan uit mijn hoofd zetten omdat zij maar een klein aanbod blauwsteen in hun gamma hadden.

We kozen daar ter plekke voor Kwartsiet‚, een natursteen, die besteld moest worden. Na 3 weken kregen we bericht dat die toegekomen was en gingen we terug om te kijken wanneer er geleverd kon worden en er werd verder gepraat over de aanleg.

We kregen te horen dat er een heel speciale ondergrond aan te pas kwam. Bij ons in de Kempen leggen we dat op een betonlaag of op een fijne grint-zand laag. Maar nee met de strenge en natte winters is het in Atzerath wat anders en moet de onderlaag drainerend zijn. De ondergrond is zo duur uitgevallen als de vloertegels, dit was een streep door mijn rekening, want daar had ik niet op gerekend. We hebben zeker het goede materiaal allemaal besteld want we willen dat het mooi en in orde is, omdat we met onze pensionering binnen 3 à 4 jaar er willen gaan wonen, dus…

Het materiaal werd geleverd en de grote werkzaamheden konden van start gaan. Eerst moesten de boordstenen gelegd worden en Ron moest ze met mankracht naar boven tornen

Daarna werd het ding in de kruiwagen gehesen en had hij een mooie overbrugging geïnstalleerd om zo de boordsteen aan de andere kant in onze tuin te krijgen

Er werd gepuft en gezweet….

…en dat kwam echt niet van de zon. Als de boordsteen dan gelegd was, werd de ondergrond proper en mooi egaal gemaakt.

Dan moest in de kruiwagen de basis aangemaakt worden, stukje per stukje kreeg hij zo de drainagespecie als bodem klaar. Er werd gesmeerd, waterpas gelegd en gesprongen en als laatste instantie werd met een pletrol alles nog eens mooi gelijk gewalst.

Dit moest nu enkele dagen drogen.

Na de egalisering werd er heel geduldig gepuzzeld…

De tegels werden dan met een speciale lijmmortel gelijmd…

Een heel secuur werkje: eerst de tegel insmeren en dan pas de ondergrond. Er moest gelet worden op de diktelaag van deze lijmmortel, want de tegels zijn niet van dezelfde dikte. En uiteindelijk moet het hele terras waterpas liggen.

En de dorstige moest gelaafd worden….

De kledij die Ron aan had, is goed voor de vuilbak: die staat gewoon recht van de smurrie.

Zoals je kan zien kwam er heel wat lijmmortel in de gleuven terecht. Ron moest die gleuven allemaal zuiver maken want de lijmmortel houdt de vochtigheid tegen en dat is niet de bedoeling. Daarom juist hadden we voor die dure betonlaag gekozen!

Het resultaat ziet er goed uit…

Daarna kwam het voegwerk, uiteraard met speciale waterdoorlatende voegcement, weer een geduldig werkje.

Na het borstelen ziet de vloer er goed gevoegd uit.

En dan was het rennen, de hemel scheurde open, de hagel en daarna regen plonst naar beneden.

Snel, snel, zeil en plastiek gezocht om alles onder te stoppen.

Gelukkig is de schade heel beperkt gebleven.

Volgens mij mag het resultaat gezien worden: mijn ventje is een ambtenaar en normaliter lapt hij wel wat klusjes in- en rondom het huis op, maar dit was wel de eerste keer dat hij zoiets deed en ik ben heus wel fier op hem

Vloertegels en bodemmortel hadden we nog over dus heeft hij het pad naar het terras met mooie vloertegels aangelegd en de pad naar onze tuin heeft hij met drainagemortel bedekt zodat die lelijke cementtegels niet meer zichtbaar zijn.

Het weekend van 18-20 augustus zijn we er weer en hopen dat het zonnetje schijnt zodat we dan van ons terrasje kunnen genieten.

Groetjes van Ron en Marlies uit Atzerath

Alle foto’s op een rijtje in het foto album Wirtzfeld Gallery > Reisverslagen > Marlies Leynen (Is wel geen reisverslag, maar in zekere zin dan toch weer wel…)

Geplaatst in Knutselen, Zomer 2006.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *