Dinsdag, 17 Oktober 2006


Avond Herfst in Wirtzfeld

Ook vandaag blijft het redelijk zonnig weer, maar vanuit Duitsland krijg ik nu al waarschuwingen binnen dat we komend weekend misschien al met de eerste sneeuwvlokjes rekening dienen te houden: tijd voor de winterbanden ! Gisterenavond nog snel een gedeelte van het grasveld rond ons huis gemaaid, want het gras groeit toch nog behoorlijk de laatste dagen. Maar omdat het snel te nat wordt ’s avonds, heb ik nog niet alles klaar. Vandaag dus verder, zolang het weer goed blijft.

Terug naar ons weekendje Nederland in Hotel Savelberg.


2 x Savelberg

Nadat we ons dus opgefrist hadden na het koffieuurtje op het terras, zijn we eerst in de Lounge een aperitiefje gaan nemen en hebben daar een keuze gemaakt uit het uitgebreide menu van meesterkok Savelberg.

Ondertussen had het zich bij het bedienend personeel rondgesproken dat wij ook Savelberg heten, en dus werd door de hoofdkellner het voorstel gemaakt om het Menu Savelberg te nemen, wat niet zo uitgebreid zou zijn als het gastronomisch menu.

Na een portootje en enkele kleine hapjes van het huis werd ons dan gevraagd welke wijnen wij wilden drinken. Je moest het gezicht van de Sommelier eens zien toen we vertelden dat we het bij gewoon Spa Blauw zouden houden, omdat wij helemaal geen wijndrinkers zijn.

In het restaurant waren zo’n 6 tafeltjes bezet met aan elk twee of drie personen, en in een banketzaal was er dus een klein bruiloftgezelschap. Niet al te veel volk voor een dergelijk befaamd huis.

Opnieuw werd er eerst een klein hapje geserveerd: er werd een heel verhaal rondom opgehangen, met ongeveer alle gebruikte specerijen en bestanddelen, maar het ding kreeg ik niet eens gefotografeerd, zo klein was het! Het bleek dus één hele garnaal te zijn, die met een speciaal paneermeel gefriteerd was, met daarnaast een mespuntje saus.

Na een hele tijd niks, kwam er vervolgens een eerste entree, (ik heb niet meer kunnen onthouden wat het was) en daarna kwam er dus een tweede entree, die ik dan maar gefotografeerd heb en die je hieronder ziet:


Savelberg Entree

die uit een visfilet bestond met enkele heel geraffineerde sausjes en bijlagen.

Na weer een hele tijd niks, kwam dan de hoofdgang, die iets te maken had met duivenpootje, eekhoornbroodkorrels en wat al niet meer… De uitleg van de kellners duurde langer dan het opeten…


Savelberg Hoofdgang

Leuke anekdote: terwijl we zo lang moesten wachten op de volgende gang, zat Brigitte regelmatig te lezen in een klein boekje dat op tafel lag met beschrijvingen van diverse andere restaurants uit de serie “Patrons Cuisiniers”, waar Restaurant Savelberg dus ook deel van uitmaakt. En omdat dat boekje zo klein was gedrukt, vroeg ze toen een van de serveersters weer eens water kwam naschenken (…) of ze geen leesbril kon bestellen.
Tot onze grote verbazing zei de serveerster: “geen probleem, mevrouw Savelberg”, en kwam even later terug met een antieke glazen kist met rood fluweel, waarop dan diverse leesbrillen lagen die Brigitte dus kon uittesten. De brillen werden gesponsort door een lokale opticien, maar toen Brigitte de bril uiteindelijk had gekozen en op haar neus had, was de glazen kast (en de reklameboodschap van de opticien) dus ondertussen alweer weg.

Vervolgens kwam er een (heel licht geslagen) yoghurt als tusendoortje (Brigitte vond dit nog het lekkerste van het hele maal), en vervolgens een heel bijzonder toetje, dat gebouwd was uit 4 kolommetjes met afwisselend yoghurt en lichte schokoladeschuim, met een dak van heel licht doorzichtig gebak, en 2 piepkleine ijsballetjes links en rechts van dat bruggetje:


Savelberg Toetje

Zoals je uit mijn licht ironisch verslag kunt opmaken, zijn we geen echte liefhebbers van de “fine cuisine” die dit restaurant er op nahoudt. Het celebreren van dergelijke maaltijden is in feite toch alweer op zijn retour, en wij zijn er nooit grote voorstanders van geweest, maar er zullen best mensen zijn die dergelijke kleine liflafjes graag eten. Ik heb liever een stevig stuk vlees, maar ja, wie ben ik…

Ondertussen was het al tegen half elf geworden, zodat we vroegen om de koffie in de Lounge te nemen, waar we dus ook nog eens (eindelijk) een sigaretje konden opsteken. In de lounge kon je overigens ook een keuze maken uit diverse dure soorten sigaren, waaronder echte havana’s, die in een speciale humidor bewaard werden.

En overal op de tafeltjes lagen de kookboeken van Henk Savelberg ter inzage, niet alleen zijn boek uit 2000 met veel achtergrond informatie over zijn persoon (à 25 EUR), maar ook het gloednieuwe kookboek dat in Oktober 2006 van de pers is gerold en 59.95 EURO kost en vol prachtige foto’s en recepten staat.
Kan online besteld worden op www.restauranthotelsavelberg.nl

Dankzij de bonbon bij de koffie (en alle kleine hapjes meegerekend die we vantevoren en tussendoor hadden mogen genieten), waren we dan na het avondje eten bij Savelberg dan toch voldaan. Brigitte beleefde dit menu als een van de weinige keren dat ze ALLES heeft kunnen opeten, en, nou ja, ik had ook geen honger meer toen ik de rekening zag.
(alle gekheid op een stokje, die rekening werd niet ’s avonds gepresenteerd, maar op de hotelrekening gezet…)

Vervolgens zijn we nog een ommetje door het park gaan maken, voordat we dan de statige trap in Hotel Savelberg naar boven zijn geklommen:


Savelberg Trappenhuis

Op onze kamer was ondertussen het bed opengeslagen, en er lag vers fruit in een fruitmandje (voor het geval de gasten toch nog honger zouden hebben…)


Savelberg Slaapkamer

Na een prima nachtrust zijn we dan de volgende ochtend aan tafel een uitgebreid Savelberg ontbijt gaan nemen, voordat we dan naar onze zakelijke meeting gingen in Den Haag.


Savelberg Ontbijt

Maar daarover vertel ik dan morgen meer…

Geplaatst in Herfst 2006.

4 reacties

  1. Een mooi restaurant met dezelfde naam wil nog altijd niets zeggen hé
    Het is niet de eerste keer dat je bij een fijn restaurant met honger buitenkomt. Eigenkost is nog altijd het beste die wordt gemaakt met veel liefde!!!
    Maar ja, jullie zijn en ervaring rijker geworden hé
    Het is nu 11u45 tijd voor het aperitief , geen wijn voor jullie maar misschien iets anders ? Porto? Champagne?

    Wie weet volgende jaar zijn jullie en wij in El Gouna dan zou ik jullie zeker uitnodigen voor een lekker etentje kwestie om bij te praten dat zou toch fijn zijn!

    Allé tot héél binnekort
    mj

  2. Ik denk niet dat er op sneeuwvlokjes moet gerekend worden het komende weekend. Tenzij deze tegenwoordig ook an vallen bij zo een 12 tot 15 graden-). Ik denk dat we op de eerste vlokjes nog een tijdje gaan mogen wachten want de komende tijd lijkt ook weer gewoon te warm voor de tijd van het jaar gaan te zijn. Mss dat de winter wel te loud gaat uitvallen! Wie gaat het zeggen?

    groeten

  3. hoi huub. lekker weekend gehad in het noorden ,lees ik zo.
    t gras blijft groeien als de temperatuur tot boven de 12 gr blijft,( gehoord bij de tuinruimers ) tuinprogr. van rob v.d linden op zaterdagavond 18.uur groetjes van tiny en de rest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *