Hacker moet betalen

We kregen ook nog een check van onze advokaat toegestuurd: in 2002 had een hacker uit Eupen (zonder resultaat overigens) geprobeerd virtueel in onze webservers in te breken. Overigens zonder resultaat, maar volgens de Belgsiche wetgeving is ook ..de poging tot… een strafbaar feit.

Nota bene iemand die in zijn vrije tijd zelf internet websites bouwt. Dus precies weet waar hij mee bezig is.

Zijn verdediging achteraf: hij wilde zijn eigen systemen testen aan de hand van die van ons. Wat dus dik gelogen was, want hij heeft dit tot drie keer toe zonder onze toestemming, en daarom stiekem en in het holst van de nacht met speciale crack programma’s geprobeerd. Hij gebruikte daarbij tienduizenden verschillende wachtwoorden. Wij waren overigens niet de enigen waarbij hij dat geprobeerd heeft, want hij heeft toegegeven dat hij dat bij minstens twee andere firma’s ook geprobeerd heeft, maar die hadden dat niet eens in de gaten…

En diegenen waar hij wel is binnengeraakt durfden dat niet toe te geven omdat ze daardoor hun baan als ITer in het gedrang zouden brengen (omdat hun beveiliging niet goed opgezet was).

Wij hadden middels de Federal Computer Crime Unit de hacker weten te ontmaskeren en deze werd dan wel voor de rechtbank van eerste aanleg in Eupen veroordeeld, maar de schadevergoeding die hij aan ons moest betalen was volgens ons te laag.

Bovendien was de kerel nog te arrogant om zijn excuses aan ons aan te bieden. (Dat heeft die overigens tot op de dag van vandaag nog niet gedaan…)

Dus zijn wij in hoger beroep gegaan (wij hebben een rechtsbijstands verzekering, dus wij hoefden niet bang te zijn voor de proceskosten).
Nu, ongeveer 4,5 jaar later, heeft het Hof van Cassatie in Luik deze hacker inderdaad opnieuw veroordeeld, dit keer dus wel tot de door ons geëiste schadevergoeding.

Die som, ondertussen ook nog verhoogd met de nodige interesten van de afgelopen jaren, kwam vandaag dan via onze advokaat bij ons binnen.

Wij zijn nu aan het beraadslagen voor welk liefdadig doel in Duitstalige België wij dit geld gaan besteden. Want ons gaat het hier niet zozeer om het geld, maar wel om het principe: “…blijf met je vingers van onze apparatuur, of we zullen je met alle rechtsmiddelen vervolgen…”

In mijn ogen is zo’n hacker een stuk crapuul (hij mag mij best verklagen als hij vindt dat dit te hard uitgedrukt is…ha) , en wij hadden liever gehad dat hij bijvoorbeeld 5 jaar lang computer verbod door de rechter opgelegd had gekregen in plaats van een voorwaardelijke straf.
Maar ik ben er zeker van dat hij na de betaling van zijn advokaten, plus twee keer de gerechtskosten en nu ook nog de geëiste schadesom plus interesten, niet meer zo snel zal proberen om stiekem in de nacht te hacken.

Iedereen die wel eens het slachtoffer is geweest van een inbraak in huis of auto, weet hoe belabberd je je daarna voelt, en bij ons was deze virtuele inbraak emotioneel precies zo erg: omdat wij moesten vrezen dat door de diverse malen dat hij dit probeerde en daardoor onze systemen te zwaar belast werden, daardoor de kwaliteit naar onze klanten toe in het gedrang kon komen. Of met andere woorden: je middel van bestaan werd bedreigd. Dat is geen prettig gevoel.

Nou ja, er is dan nu uiteindelijk toch voldoening voor ons uit de bus gekomen.

Geplaatst in Herfst 2006, Wist je dat...?.

Eén reactie

  1. Je kunt de schadevergoeding misschien gebruiken voor het aan te leggen bos(je). Ik vind dit een zeer nobel doel. Het bos terug een beetje dichter bij de dorpskern brengen. Gezien de afnemende landbouwactiviteit zou dat volgens mij wat meer moeten gebeuren. Zo krijg je meer aaneensluitende bossen en worden de vrijgekomen landbouwgronden goed benut (flora en fauna maar ook economisch via toerisme en bosbouw).

    Eigenlijk nog niet zo’n slecht idee… en dan zouden we het bos het hackersbos kunnen noemen, of hout-hackers bos…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *