Dinsdag, 1 Mei 2007: na de “Maienacht”

Het weer blijft zoals het is… warm en zonnig en nog altijd geen regen. Dat de uitzonderlijk warme lente deugd doet aan de natuur in onze streek is goed te volgen op de weerfoto’s die ik regelmatig hier publiceer.

Vooral de laatste drie dagen zijn de bomen volop groen geworden en het landschap in Hoog België ziet er fantastisch uit met ontelbare verschillende kleuren ontluikend groen.


Wirtzfeld, gisteren namiddag rond 19.00 uur

Ook de beukenbomen bij ons aan de straat beginnen kleur te bekennen, vooral de grotere die vroeger al veel meer zon kreeg. De andere, dunnere, stond namelijk veel meer verstopt tussen een aantal dennenbomen, die ik echter alweer enkele jaren geleden gekapt heb omdat die teveel zonlicht wegnamen in de latere namiddag en avond.


Vergelijk de twee detail foto’s van beide beukenbomen om het verschil te zien:



Volgende week maken we dan een nieuwe vergelijking….

1 Mei, Dag van de Arbeid, dus vandaag doen we eens lekker gemakkelijk en ik herhaal hier het artikel van verleden jaar:

In Wirtzfeld en in een groot gedeelte van de Oostkantons is de 1 Mei viering vooral een feest voor de jeugd: de vrijgezellen jongeren vertrekken op 30 April tegen middernacht in kleine groepjes , uitgerust met zogenaamde meiboompjes die met kleurige strikjes versierd zijn, naar de diverse huizen van meisjes die nog niet in vaste hand zijn en brengen daar een muzikaal standje aan de hand van een oud volkslied: “Die Maienacht”.

Tekst van het oude volksliedje “Die Maienacht”

1. Heimlich bei sternenklarer Nacht,
wenn niemand außer uns mehr wacht,
bei des Lockrufes süßem Schall
der heimgekehrten Nachtigall
zieh’n wir in Busch und Wald hinaus,
zu schmücken unsres Liebchens Haus,
Welch schöne Nacht, die Maiennacht,
wenn uns das Glück der Liebe lacht!

2. Heim zieht’s, es pflanzt der frohe Hauf’
vor Liebchens Tür den Maibaum auf.
Klopft dann dem Hammer gleich das Herz,
so tönt leis’ es himmelwärts.
Mög’ dieser Gruß die Maid erfreu’n
und uns ihr Lohn beschieden sein.
Ach, wie so schön, die Maiennacht,
wenn uns das Glück der Liebe lacht!

3. Durch unsern Sang vom Schlaf erwacht
hat sie sich eilends aufgemacht;
lugt hinterm Fenster still heraus,
denkt sich den Dank für morgen aus.
All unser Sehnen wird erhört,
wenn Herz und Dank sie uns gewährt,
Hab’ Dank, du schöne Maiennacht,
die uns das Glück der Liebe bracht’.

En zij blijven niet alleen in hun eigen dorp, maar trekken ook en vooral naar de andere dorpen om daar de meisjes het hof te maken. De meiboompjes worden dan voor elk huis waar een meisje woont in de voortuin achtergelaten. (Hoe meer meiboompjes een meisje in haar tuin heeft, hoe populairder ze dus is…)

De meisjes moeten hen dan vervolgens uitnodigen om binnen te komen en een (of meerdere) glaasjes te drinken en, afhankelijk van het steeds later wordende uur, ook een stevig ontbijt voor te zetten, vooraleer ze naar een volgend adres vertrekken.

De meeste jongeren doen over deze toer (afhankelijk hoeveel meisjes ze op het oog hebben) soms de hele 1 mei, en op 2 Mei zijn er dan nog veel die niet in staat zijn om “helder” te denken…

Omdat dit in het verleden gepaard ging met een aantal zware ongelukken, organiseren de jongens nu meestal een kleinbus met een “Bob” chauffeur om van huis tot huis te trekken.

De ouders worden verondersteld zich tijdens deze nacht niet te mengen tussen het jonge volk, die daar natuurlijk ook op diverse manieren gretig van gebruik maken…

Dus houden de meeste ouders hun hart tijdens deze nacht en ochtend vast, niet alleen omdat er nogal wat harten van hun kinderen gestolen worden, maar ook uit angst voor ongelukken of voor soms uit de hand lopende situaties van jongens die niet meer precies weten wat ze doen in het huis van hun “uitverkorenen”.
De schade wordt dan achteraf in ogenschouw genomen… en als het meevalt, dan denken de ouders weemoedig terug aan hun eigen jeugd, en de romantische ervaringen die zij toen zelf meegemaakt hebben.

Over nostalgie gesproken…

Update containerpark Bütgenbach:
Regelmatige lezers zullen zich herinneren over de onaangenaame ervaringen die zowel anderen alsook ikzelf ondervonden bij het afleveren van recyclage materiaal aan het containerpark in Bütgenbach.
Ik was er gisteren weer naar toe, en werd dit keer hoffelijk en voorkomend behandeld. Het bleek dat de opzichter van Idelux de personen van het containerpark heeft aangesproken op ons bericht nadat hij dit toevallig in het internet had gelezen.
Ik wil hierbij wel uitdrukkelijk vermelden dat de vroegere problemen niet door de Heer Stoffels veroorzaakt werden, maar door zijn (kleinere, oudere) collega.
Maar die laatste is dus nu ook een heel stuk beleefder geworden. Waarvan nota.

En dan zijn hier nog de temperatuurstatisiteken uit Wirzfeld van de afgelopen maand en van de maanden Januari tot en met April 2007

Geplaatst in Lente 2007, Oostkantons Events, Wist je dat...?.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *