Zondag, 13 Mei 2007


Een virtueel bloemetje voor alle moeders

Zondag, 13 Mei 2007 (en Moederdag!), en tevens “the day after”…

Inderdaad, vandaag is de dag erna… en dan bedoel ik natuurlijk de dag na de eerste bijeenkomst van lezers van de Wirtzfeld Website.

Nadat Marlies al verleden jaar opperde dat het best leuk zou zijn om eens bij elkaar te komen, en dit idee direkt door Mies werd ondersteund, hebben we in Maart een enquête gehouden om te polsen of er meer interesse was voor een bijeenkomst van lezers van de Wirtzfeld Website.

Al na enkele dagen bleek dat we best een leuke en niet al te grote groep bijeen konden krijgen, en gisteren was dus de dag dat we de eerste bijeenkomst konden organiseren.

Omdat de groep te groot was om bij ons thuis privé te ontvangen en de weersomstandigheden na een lange warme periode net nu niet toelieten om buiten op ons terras te “vergaderen”, werd naar een geschikte lokatie gezocht en gevonden in Hotel International van de Antwerpenaars Marleen en Eddy in Büllingen.

Om zeker te zijn was ik Zaterdagochtend al tot daar gegaan, om een kleine verrassing voor de dames vooraf te brengen, maar toen leek het er eerst op dat het Hotel gesloten was.

Een beetje paniek dus van mijn kant, want thuisgekomen heb ik geprobeerd op te bellen, maar er werd niet opgenomen… was er iets onverwachts gebeurd waardoor Eddy en Marleen zonder verwittiging weg moesten? Ik had al angst dat de meeting in het water zou vallen en begon al aan een tekst te werken die ik eventueel aan de voordeur van het hotel zou ophangen met een alternatief programma en ontmoetingsplaats.

Ook omdat, nadat ik nog een fax gestuurd had met een herinnering, ook daarop niet gereageerd werd…

Dan nog maar eens geprobeerd op te bellen, en jawel, uiteindelijk meldde Marleen zich en vertelde dat ze zich verslapen hadden na een lange harde werkweek waar ze elke ochtend extra vroeg op moesten voor een monteurskolonne die in hun hotel overnacht had.

Maar dat het dus echt geen probleem was om onze gasten te ontvangen en dat de eersten al tegen de middag zouden aankomen om vooraf te eten.

Goddank, paniekreaktie weg bij Hubert en alles kon dus zo doorgaan zoals gepland.

Rond een uur of half twee zijn Brigitte en ik dus tot daar gegaan, en gelijk met ons kwamen de eerste deelnemers al aan. Binnen het kwartier was de hele groep voltallig aanwezig en we hebben dan allemaal plaats gevonden in het restaurant dat dan direkt vol zat:

Mies en Rudy, Marlies en Ron, Patrick en Ria met Tim en Wout, Walter en Ginette, Christel en Patrick met Vince, Etienne, Jerry, Miche en Johan, Christiane en Alfons, Suzy en Jos, Marleen en Eddy en uiteraard Brigitte en ikzelf.

Bangerik als ik ben had ik natuurlijk een beetje angst hoe je een middag kon doorbrengen met een groep die net te groot is om aan één enkele tafel bij elkaar te brengen.

Immers, wijzelf kenden nog niemand uit de groep, en ook de meesten deelnemers hadden elkaar nog nooit eerder gezien of ontmoet.

Om dat probleem te omzeilen had ik van tevoren naamkaartjes als badge voorbereid met de voornamen van alle deelnemers, waardoor het een stuk gemakkelijker werd om de verschillende gezichten te kunnen plaatsen.

Nadat een eerste drankje was geserveerd, heb ik dan het woord gegrepen en een beetje over mijzelf verteld en hoe ik tot in de Oostkantons verzeild geraakt ben. Daarmee was het ijs gebroken, en vervolgens werd aan iedereen om de beurt gelegenheid gegeven om een beetje over zichzelf te vertellen.

Daarbij bleek steeds weer dat elk van de aanwezigen in feite een heel boek kan vertellen over zijn eigen leven.

En dat iedereen een eigen kijk op het leven in de Oostkantons met zich meebrengt, waarbij echter steeds weer opnieuw naar voren kwam dat de mentaliteit en vriendelijkheid en hulpvaardigheid van de inwoners in de Oostkantons totaal verschilt met die in andere delen van België.

En dat juist daardoor, naast de sneeuw en de mooie natuur hier, dit een van de belangrijkste punten is waardoor men regelmatig tot hier komt, of er zelfs een tweede woonst of voor een vaste woonplaats in onze streek heeft gekozen.

Eddy en Marleen hebben zich ook van hun beste kant laten zien en naast de drankjes die geserveerd werden, hebben ze ook kleine lekkere hapjes aangeboden. Bedankt Marleen en Eddy!

Tussen de verhalen door werden ook regelmatig vragen gesteld die duidelijk maakten hoe geïnteresseerd de deelnemers in elkaar waren, en aangevuld met sappige anekdotes uit vroegere bezoeken.

Maar ook thema’s over de verschillende beroepen, vakantie ervaringen en levenswijsheden werden ten gehoor gegeven. Ondanks de mixture in leeftijd werd de namiddag een harmonieuze en ongedwongen ontmoeting, zonder vaste agenda, maar zo spannend en interessant dat het al tegen 8 uur ’s avonds liep dat de laatsten zich op de terugweg maakten.

Een dag met veel nieuwe gezichten, en zonder te overdrijven, een dag waarop nieuwe vriendschappen zijn gesloten. De deelnemers zijn het unaniem eens: voor herhaling vatbaar.

Natuurlijk zijn er ook foto’s gemaakt tijdens deze middag, en die foto’s hebben Marlies en ik geplaatst in een eigen Foto Album dat jullie hier vinden:

Fotoalbum > Wirtzfeld Gallery > Bijeenkomst 12 Mei 2007 > Alle Foto’s

De namen van de deelnemers vind je onder de foto’s… Zodat ook de niet-deelnemers onder onze lezers een gezicht kunnen plaatsen bij de “harde kern” van de Wirtzfeld lezers die zo vaak met een reaktie hier op de website vragen beantwoorden of reakties geven op thema’s die ik hier ten berde breng.

Ook onze mening is dat zo’n bijeenkomst een verdere verrijking van je eigen horizon kan betekenen, en een volgende meeting zal zeker herhaald worden!

Iedereen een prettige Zondag en veel plezier bij het bekijken van de stemmingsbeelden…

O ja, en vandaag valt er opnieuw af en toe regen…


Wirtzfeld, deze ochtend

Geplaatst in Bijeenkomst 12 mei 2007, Lente 2007.

8 reacties

  1. Dat is zeker voor herhaling vatbaar. Hieruit blijkt nog maar eens dat de wereld klein is. Toch zeker voor diegene die uit dezelfde streek komen. Wat ook leuk is, nu kunnen we op die namen ook gezichten plakken. Bedankt voor de gezellige namiddag !

  2. Aan Brigitte en Hubert en alle deelnemers aan het eerste Wirtzfeld-rendevous, hartelijk dank voor de mooie namiddag en wij zullen er zeker graag bij zijn een volgende keer!
    Christiane en Alfons, Landen.

  3. Een treffen met mensen die als enig referentiepunt hebben een website van “één iemand” te lezen is wel een “?”. Maar het viel reuze mee, en hopen dat we mekaar nog eens mogen treffen op de één of andere bijeenkomst, want wij denken dat velen onder ons nog niet uitgepraat waren of ook nog veel te vragen hadden.
    De roos is van prima kwaliteit, want normaal sneuveld een roos bij mij al na 1 dag en ze staat er nog steeds prachtig bij. Ligt het misschien aan de goede lucht van Büllingen?
    Bedankt aan alle initiatief- en deelnemers.
    Tot weder horen en tot ziens.
    Johan & Miche

  4. Ook voor ons was deze eerste bijeenkomst een aangenaam kennis maken met ‘soortgenoten’. Er zijn weinig verhalen die interessanter zijn dan het levensverhaal van een mens en nu hadden we er 20 in één klap! De tijd vloog en voor we er erg in hadden was de namiddag voorbij en met het herbeleven in gedachten van wat verteld werd, stonden we ook zo weer terug thuis! Dit moeten we absoluut nog een keer over doen! Dank aan Marleen en Eddy voor de verzorgde ontvangst, Hubert voor de mooie roos en het ‘op gang zetten’ van deze geanimeerde bijeenkomst en uiteraard niet in het minst de mensen die hebben gereageerd en op dit voorstel zijn af gekomen!
    Tot een volgende!
    Rudy en Mies

  5. Inderdaad dit was een leuke namiddag en zeker voor herhaling vatbaar. Den Eddy en Marleen hebben er een klant bij. Wat mij zeer verbaasde was dat er veel volk van de kempen naar de Oostkantons trekt. Ik denk hubert, na het zien van de foto’s en reactie’s, dat de volgende meeting den Eddy een grote tent op zijn parking moet plaatsen om al het volk binnen te krijgen. En aan Ria, de wereld is wel echt klein.
    Groetjes aan iedereen,
    Patrick,Christel en Vince

  6. Hallo allemaal
    Met een visadempke en schoorvoetend deurtje open van “Hotel International” en flits******* daar stond Hubert met zijn nieuw Kodakske de deelnemers op te wachten. Ja Hubert en Brigitte die kenden we al van op de website. De overigen waren voor ons volledig onbekend, en wij ook voor hen. Even onwennig, maar het voorstel van Hubert om eerst zichzelf en Brigitte uitgebreid voor te stellen, om daarna de overig aanwezigen hun ding te laten doen deed al vlug het ijs breken. Tijdens het referaat van Hubert zal wel menig hartje gedacht hebben ” hopelijk ben ik niet de volgende” die aan de beurt komt. En toch verliep het voor de iedereen vlot, en werd al eens gedacht, amai die kunnen het toch goed , en voor de vuist vertellen. Prima en voor herhaling vatbaar. Bedanktje aan de initiatief nemers. Terug naar huis via weer een andere route, en voor Patrick (uit Turnhout) weer was het op de kop 180 km. Hoe ik ook rij steeds 180 km.
    De fotoreportage kan de indruk wekken dat mijn Suzy me ruilde voor Ron, maar dat is maar een schuiverke van de reporter.
    Zo allemaal, nog een “regenachtige” groet, en tot de volgende

    Jos en Suzy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *