Vrijdag, 7 December 2007

Regen, Regen, Regen… er valt heel wat water deze dagen uit de lucht. Oppassen voor wateroverlast in lagergelegen gedeelten, de grond is al tamelijk verzadigd, zodoende stroomt alles veel sneller naar de riviertjes die dus veel meer debiet moeten verplaatsen.

De temperatuur is deze nacht opgelopen tot 10° C (positief wel te verstaan), en dat is toch wel uitzonderlijk mild voor deze tijd van het jaar. In de loop van de ochtend gaat de temperatuur dan iets omlaag… (omgekeerde wereld?), maar er valt ook vandaag regelmatig heel wat regen!



Rocherath deze ochtend

Tip om te stoppen met roken:
Vertrek eens zonder
Rokers voelen zich niet op hun gemak als ze meer dan twee meter van hun sigaretten verwijderd zijn. Voor ze vertrekken betasten mannen hun broekszakken en rommelen vrouwen in hun handtas op zoek naar de sigaretten en aansteker. Dat signaal van afhankelijkheid kan je doorbreken door je sigaretten niet mee te nemen als je even weg gaat. Bouw je zelfvertrouwen langzaam op en begin met kleine sigaretloze uitstapjes: naar de bakker, de bank, de geldautomaat, de winkel of de kapper. Laat je sigaretten in de auto liggen als je gaat wandelen. De eerste keren voelt dat onwennig aan, maar na een week ben je er aan gewoon en voel je je meer zelfverzekerd, dichter bij een rookstop.

Ik kreeg gisterenavond nog een leuk bericht van Jos Hermans uit Mortsel (bij Antwerpen) over hoe bij hun Sinterklaas gevierd wordt/werd en heb besloten dat niet als reaktie, maar als kompleet bericht te publiceren…

Hallo Hubert, en beste lezertjes groot en klein,
Hier ten huizen wordt, gezien de leeftijd van onze zonen ( 1 morgen 21 en de andere 26), het St-Niklaas feest niet meer zo intens gevierd als voorheen. Wel wordt er nog stiekem gehoopt op wat “lekkers”, wat dan ook gebeurd. Op het werk is het de gewoonte dat er ’s morgens (voor de aankomst) een grote spekuloos en een chocolade Sint op de werkplek wordt gelegd. Wat dit jaar ook gebeurde.

Het zijn hier voornamenlijk de “klein mannen” die ’s avonds hun schoentje (want botinnes of laarzen zie je hier quasi niet) zetten. Ons mannen hebben dit nog lang volgehouden, of moeten we zeggen zich van de domme gehouden. Met een wortel en raap voor het paard, en een frisse (pint) voor de Sint en zijn gezel. De groenten belandden enkele dagen later in de hutsepot, de pinten nog dezelfde avond in de keel van Mr. Gevers. Het leeggoed en de stoppen bleven liggen tot de morgen. En dan was het grote ogenblik aangekomen. Wat zou er in de pakjes zitten. Hebben indertijd deze gelukkige ogenblikken op super 8 geregistreerd, en voor enkele jaren laten digitaliseren. Het zijn herinneringen die je nooit meer kan overdoen. Reeds lang overleden (groot) ouders blijven zo een dankbare , levendige (en sommige met klank) herinnering.

Als ik terugblik op mijn St Niklaas dagen, dan was het weken op voorhand uitkijken naar de reklame boekjes, gaan kijken in de uitstalramen van de speelgoed winkels en de grote magazijnen in de stad. Je kreeg elk jaar wel wat, maar de overvloed van nu was er niet, en het St Niklaas budget was zeker heel wat kleiner dan dit nu het geval is. Voor de jongens een Matador (houten Mecano), een blikken trein met opwind mechanisme of , maar dan moest het budget al wat hoger liggen, een echte Dinky Toy. Voor de meisjes was het gamma beperkt tot een pop of iets dat daar me te maken had. Bij Suzy waar ze met 7 kinderen waren, was het budget te verdelen, en gezien het leeftijdsverschil werden oudere poppen opnieuw opgedirkt, de poppenbedden terug opgeschilderd. Hoogtepunt , bij ons thuis altans, was het ten huize komen van de Sint en zijn Gezel. Jongens wat waren we altijd bang……….als de bel ging, oeps achter de zetel en al “bleitend” voor de pinnen komen. Zouden we dan toch zo’n stoute kinderen geweeste zijn? Ik geloof het niet (stuur je via je persoonlijk e-post adres een foto van de tijd van toen) Ze konden ons in ieder geval toch weer enkele weken “koest” houden. Opgepast of ……..de zak van Zwarte Piet, en de boek van de Sint.

Bij de foto. Zal zo ongeveer 3 jaar geweest zijn, met mijn 2 jaar oudere zus. Het “Kinderheil” richtte elk jaar in, en de kinderen van ‘de weeg” waren welkom. Sinterklaas en zijn Gezel werden op tafel neer gezet en klaar was kees. Een pakje voor de kinderen, een foto en we waren weer gelukkig. In de na de oorlogse jaren was het voor de ouders een hele klus . Zie maar naar de kleding, alles door moeder gebreid, van sokken tot trui met pomponnen er op en er aan.
Gezien wij op een boogscheut van de “koeken stad” woonden werd de Sint in alle grote magazijnen aangedaan, en toch stelden wij ons geen vragen. ’t was zo of er nu 1 of 4 Sinten rondliepen.
’t Was ook al commercieel, maar toch minder dan nu ten dagen. Overmorgen de 8ste, de Sint is het land nog niet uit of de kerstman komt er aan. (en kan het gedjengel, djnigeldjang, , tot ergenis toe, beginnen in de koophuizen)
Later , maar dan veel later ben ik zelf als “stand in” opgetrokken. Staat nog op film, maar heb niet zo dadelijk een foto voor handen. Het was na een middag en vooravond “stappen” gewoonlijk hoog tijd dat ik thuis “afgeleverd” werd. Overal (te) goed ontvangen, met het nodige spreekwater. Roken kon dan niet, want er was brandgevaar.

Naar traditie wordt bij ons het week einde na de Sint de Kerstboom geplaatst, die blijft staan tot het week einde na het nieuwe jaar, om dan weer voor een jaar te verdwijnen.

Hopelijk is er iets in jullie schoentje gelegd, en nu op naar een Witte Kerst

Jos

Geplaatst in Stoppen met roken, Winter 2007-2008.

3 reacties

  1. Gisteren kon ik zo niks verzinnen, maar met Jos zijn verhaal te lezen heb ik ook nog een leuke anekdote, aangaande de sint.
    Het moet voor mijn 7 geweest zijn, want we woonden nog in het kleine huurhuis. Mijn broer één jaar jonger dan ik had met sint niklaas een knutselset gevraagd en gekregen: een hamer, een zaag enz. Ik een houten winkeltje: een mooie knalrode toog en een achterwand met in schabben en vakjes gedeeld.
    Een tijd na sint niklaas … ’t was al tegen de zomer aan was mijn broer met zijn buurmakkertje mijn winkeltje uit mekaar aan ’t timmeren … hahaha (toen niet natuurlijk!). Ik ben binnengerend en mijn ma is het moeten komen afhandelen …

    Toen mijn kinderen klein waren lieten we op een keer, de vriend van mijn toenmalige man Jos, Gerard – die trouwens nu nog steeds als sint niklaas op ronde gaat – thuis in huis komen. Tine, de oudste was toen 6.
    St. Niklaas zat in de zetel en praatte een beetje met de kinderen, aarzelend stak Tine haar vinger op om iets te zeggen aan de sint: sint niklaas jij praat net zoals een vriend van ons papa, u hebt net dezelfde stem als Gerard, zei ze. De sint keek naar mij en heeft daarna niks meer durven zeggen …
    hahaha. Ze is pas veel later aan de weet gekomen dat het inderdaad Gerard was … want Jos en ik gingen uit mekaar en Gerard trok in bij Jos, met sint niklaas kleren en al … die hebben ze dan later gevonden …
    Leuk toch he … wij maar vertellen over VROEGER, dat wil zeggen dat we al heel wat ouder geworden zijn!
    En aan iedereen, ondanks het weer, toch een leuk weekend gewenst
    groetjes,
    Marlies

  2. Inderdaad enorm slecht weer. In Merelbeke bij Gent komen er harde windstoten voor maar de regen blijft toch wat achterwege.
    Maar het wordt vanaf dit weekend elke dag een graadje kouder… In Duitsland zou het vanaf volgende week misschien beginnen winteren.
    Hopelijk dit jaar een witte kerst, ook in Vlaanderen?

  3. Bezoek ook onze website eens van Sinterklaas, wij zijn trouwens de enige sinterklaasvereniging in Belgie die behoort tot het “vlaamse cultureel erfgoed”.
    Onze ploeg bestaat allen uit vrijwilligers en onze opbrengsten worden volledig geschonken aan goede doelen ( zoals verlaten kindjes , destijds de kindjes van Kosovo zijn we niet vergeten,…)
    En het is een toffe ploeg die steeds klaarstaat, elk jaar opnieuw!!

    http://www.sinterklaasessen.be

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *