Vrijdag, 28 Maart 2008: het dooit verder

Inderdaad, het dooit verder, maar er ligt nog altijd een heel pak sneeuw in de Oostkantons. Voor vandaag wordt regelmatig een regenbui verwacht bij stijgende temperaturen.

Update 08.00 uur:
Opgemeten temperaturen gisteren: max+5° C, min +1°C, gras -1.8°C
Gemeten neerslag in Wirtzfeld laatste 24 uur: 1.5 mm (sneeuw)

Geloof het of niet, maar er zijn nog altijd enkele pistes geopend: Hier klikken voor de lijst

Er ligt nu nog tussen 15 en 25 cm sneeuw in Wirtzfeld.
Hoogte van de sneeuw op het KMI meetplateau 18 cm in Wirtzfeld (officiële meting)

Webcam picture of Wirtzfeld Belgium
klik om in te zoomen

Gisteren heb ik een paar keer extra moeten gaan sneeuwruimen, want de sneeuwlaag die op ons dak lag is omlaag gekomen. Dat dikke pak sneeuw lag dus voor het terras, voor de garagedeur, voor de voordeur en voor de deur van ons vakantie appartementje. En omdat er vandaag alweer nieuwe gasten komen, moest natuurlijk ook daar de ingang vrij gemaakt worden.


Gevolg: er liggen nu her en der in de tuin hoge hopen sneeuw, die waarschijnlijk nog enkele dagen lang zullen kunnen blijven liggen, ondanks de dooi!


En: ondanks dat ik nu al bijna 3 maanden niet meer rook, heb ik nog altijd geen al te beste conditie! Ik heb het opruimwerk in verschillende fasen moeten doen, omdat het me niet in één gelukt zou zijn. Achteraf kapot en hijgen en languit in de zetel.

Iedereen een prettige dag gewenst!

Hubert Savelberg

Geplaatst in Lente 2008.

2 reacties

  1. Hoi Hubert,
    Allereerst bedankt voor al je snow up-dates van deze winter, dankzij de mail en je website blijf ik goed op de hoogte wanneer er gelanglaufd kan worden in de Ardennen en hoef ik niet al te hard te gokken of ik vanuit Numansdorp in Nederland 280 km ga rijden om een paar uur te kunnen sporten.
    Nadat wij vorig jaar met een vriend van ons uit Hoboken (Antwerpen) op lanflaufvakantie geweest waren in Oostenrijk ben ik als triatleet ook nog eens verslaafd geraakt aan het langlaufen.
    Dit jaar heeft de verslaving dan uiteraard weer een vervolg gekregen en zijn we in Januari naar Tannheim in Oostenrijk geweest, als wedstrijd sporter kon ik het natuurlijk weer niet laten om dan maar gelijk in mijn tweede langlaufjaar mee te doen aan de Ski-Trail langlaufmarathon.
    Samen met mijn twaalf jaar jongere broer Niek en mijn vrouw Evaline hebben we op daar op zaterdag de klassieke wedstrijd gedaan, Evaline 14 km en Niek en ik 25 km, hoewel de sneewkwaliteit niet perfect was (redelijk wat verijsde stukken) hebben we er toch van genoten en heeft zeker Evaline die ook aan triatlon doet, maar dit iets recratiever benadert zichzelf overtroffen door nog ruim binnen de twee uur te eindigen.
    Zondag was er dan nog de keuze 30 of 50 km skate, waar Niek (wedstrijd in-line skater) en ik natuurlijk weer zo nodig voor de 50 km moesten kiezen. Ik ging daar al gesloopt door de wedstrijd van zaterdag van start en wist na afloop precies waar alle spieren in mijn lijf zich bevinden omdat zij allemaal zeer deden.
    Er is namelijk geen sport waar je zoveel spiergroepen in je lijf gebruikt als met langlaufen, zeker als je benen niet meer willen meewerken en je op de stokken omhoog moet. Langlaufen is dan ook zeker geen ouwe lullensport zoals er bij ons nogal eens over gepraat wordt en het mooie van deze sport is dat je ook lekker kunt ski-wandelen als je het wat rustiger aan wil doen, maar dan nog leveren al die mensen die misschien 1 of 2 dagen recreatief gaan langlaufen als er sneeuw in de Ardennen ligt een prestatie van formaat.
    Ik hoor dan onderweg wel eens opmerkingen van deze mensen waaruit ik op kan maken dat zij denken dat ik een goede langlaufer ben, tegen hen zou ik willen zeggen, schat uw eigen prestatie toch maar hoog in, want als ik in Oostenrijk tussen de goede wedstrijdsporters langlauf is het verschil tussen hen en mij groter dan het verschil tussen mij en u.
    Dankzij de sneeuw in de Ardennen en de snowmail en Welcome to Wirtzfeld hebben Evaline en ik dan toch nog een vervolg aan onze langlaufvakantie kunnen geven en zijn we woensdag 5 maart (hoewel dat eigenlijk een dag te laat was en de sneeuw matig was) en tweede paasdag 24 maart nog nog heerlijk wezen langlaufen. Op 5 maart bij Signal de Botrange en Butgenbach en op 24 maart in Rocherath.
    Jammer dat ik het langlaufen pas vorig jaar op mijn zestigste ontdekt heb, maar ik ben nu op vroegpensioen en dus veel tijd dus volgend jaar gaan we er zeker weer van genieten. Nu ook maar hopen op een mooie zomer en weer verder met triatlon
    Hubert nogmaals bedankt en tot de volgende winter maar weer,
    Aart.

    Ik heb nog een leuke webpagina voor je om “zin op een mooie zomer” te krijgen: http://www.wirtzfeldvalley.com/skyview-wirtzfeld-valley/

  2. Hallo Hubert
    Raar maar waar, heb dit ook ondervonden dat mijn conditie (maar dat zullen wel ontwenningsverschijnselen zijn zeker….) na de rookstop er op achteruit ging, en er allerhande kwaaltjes het hoofd opstaken. Het “welvaarts”buikje zal hiervoor wel gedeeltelijk verantwoordelijk zijn.
    In de sneeuwgevoelige gebieden zie je aan de dakranden sneeuwstabilatoren, of hoe noem je deze constructies ?
    Weer een knutseltip ???
    Jos

    Hier worden die sneeuwhekjes soms ook op de daken geplaatst, mar voorlopig hou ik het bij scheppen van datgene wat er omlaag valt… zo vaak hebben we geen sneeuw meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *