Zaterdag, 17 Februari 2007

De Krokusvakantie is met lente achtige temperaturen begonnen en dat zal ook de komende dagen nog zo kunnen blijven. Bij de buren zijn ondertussen de krokussen inderdaad uitgekomen (later vandaag daarvan misschien een foto).

Ook ik heb me ondertussen door het lente virus laten aansteken en ben gisterenmiddag naar buiten getrokken. Regelmatige lezers zullen zich nog herinneren dat we een probleem hebben met een vochtig hoekje in onze keldermuur. Langdurige studie van het probleem heeft geleerd dat ik er niet omheen kom om die plek vrij te leggen.

Verleden jaar heb ik dat al gedaan aan de kant naast het souterrain venster waar dus het minste aarde te verwijderen was (ca 1.00 meter diep). Gisteren dan ben ik begonnen op het terras achter ons huis: hier moet ik 2.5 meter diep graven om aan het fundament van ons huis te geraken. En aangezien de winter voorbij schijnt te zijn (tenminste de komende paar dagen) ben ik dus daarmee begonnen:


In feite hoef ik slechts een klein stukje aan de hoek van ons huis vrij te leggen. Maar omdat ik dus zo diep moet gaan, moet ik ook voldoende plaats voorzien zodat ik in dat gat kan afdalen om er te werken en er een ladder kwijt kan, dus daarom moet het gat dus wel een heel stuk groter worden.


De betonstenen van het terras verwijderen is vrij gemakkelijk, die liggen los op de lava gravel. De lava gravel zelf moet ik natuurlijk netjes bewaren (zonder vulaarde) om, nadat de reparatie klaar is, weer te hergebruiken als onderlaag voor de stenen van het terras, dus die moest ik op een hoop apart leggen. (Die hoop is gedeeltelijk zichtbaar naast onze meetlat webcam)


Onder de gravel ligt een isolatiemap om zoveel mogelijk regenwater weg te houden van de keldermuur, dus die moest voorzichtig vrijgelegd worden.

’t Lijkt wel een archeologische opgraving.


Daaronder kwam dan nog een andere plastic laag te voorschijn, en ook de buis van de regenafvoer die onder het terras doorloopt tot aan de straat kanalisatie.


Het gemakkelijkste gedeelte is nu geklaard. Vandaag begint het hak- en schepwerk van de (sinds 27 jaar) samengedrukte aarde die langs de keldermuur ligt. Ik moet overigens nog een idee ontwikkelen hoe ik die aarde straks vanuit 2.5 meter diepte eruit krijg.

Een emmer aan een hijsinstallatie?
We zullen zien.

Wordt dus beslist vervolgd.

Iedereen ondertussen een prettig (Carnavals) weekend gewenst !

En ter herinnering:
Vanaf nu hebben we onderaan de dagelijkse hoofdpagina van onze Wirtzfeld Blog niet alleen een link naar de artikels van vandaag- een jaar geleden, maar ook naar de artikelen die vandaag-twee jaar geleden gepubliceerd werden…

Vrijdag, 16 Februari 2007


Wirtzfeld, vanochtend om 7.40 uur

De Carnaval is goed begonnen in onze streek. De hele dag stond bij ons gisteren op radio en TV carnavalsmuziek uit Keulen aan, waarop Brigitte dan luidop mee gezongen heeft (ze is al bijna hees…). ik houd me daar welwijselijk niet mee op, anders moet de brandweer uitrukken als ik begin te zingen…

Jochen had gisterenavond eerst een goede warme maaltijd nodig voordat hij er op los trok om naar een van de AltWiever balls te gaan.

Jochen heeft ook een beetje geknutseld aan de weer statistieken van het Wirtzfeld weerstationnetje:

hier is een voorlopig overzicht van de gemiddelde metingen per uur tot op heden

HIER KLIKKEN

en de gegevens voor vandaag

HIER KLIKKEN

Ik persoonlijk maak me minder druk om Carnaval, en had me teruggetrokken met een goed boek. En toen het donker werd heb ik enkele test gedaan met mijn camera om te zien hoe die bij nachtopnames reageert. Hier een resultaat:


Wirtzfeld, gisterenavond 19.30 uur (met telelens – afstand ca 400 m)

’s Avonds dan, hoe kan het ook anders, een van de Keulse Carnavalszittingen op TV gekeken. En na zoveel witz, musik und tanz, dan nog als tegenhanger de opening van het Weense Opera Bal gekeken.

Het weer gaat ondertussen op de lente toe, met een stralend blauwe hemel, maar daardoor ook sterkere afkoeling afgelopen nacht. Ook vandaag en morgen belooft een milde, zonnige en droge dag te worden.

Prima vooruitzichten voor de start in de Krokusvakantie.

Iedereen een prettig weekend gewenst!

Hubert

Donderdag, 15 Februari 2007


Wirtzfeld, 10.00 uur

Nadat de laatste regenbuien gisterenavond zijn weggetrokken, kunnen we ons vandaag nog eens verheugen op droog weer met regelmatig zonnige opklaringen en opnieuw veel te milde temperaturen voor de tijd van het jaar.

En dat is maar goed ook, want vandaag is het Oudwijven Donderdag oftewel Altweiber Donnerstag. Vandaag gaan alle (of toch wel de meeste) dames in de gemeentehuizen de macht en de symbolische sleutel overnemen, en daarna op straat en in de café’s Carnaval vieren.

Dan is het dus eigenlijk goed dat de temperatuur niet al te laag is. Nou ja, bij die manifestaties wordt toch zoveel gedronken dat ze het vanzelf warm krijgen, of het nou vriest of niet…

In Wirtzfeld gaan de dames eerst met de huifkar naar het Gemeentehuis in Büllingen, en later op de dag gaan ze dan verder vieren in Hotel Restaurant Drosson in Wirtzfeld.

Als je vandaag in onze contreien onderweg bent, dan mag je je eraan verwachten dat je meerdere keren onderweg tegengehouden wordt en je een kleine obolus moet spenderen aan deze dames. En als je een das omhebt, dan loop je het risiko dat ze deze das met een schaar afknippen, egaal of het een dure of goedkope das is. Als compensatie krijg je dan natuurlijk nog een kusje of een schnaps aangeboden. Het beste is dus de wagen maar laten staan.

Reden waarom er vandaag maar zelden mannen met een das om onderweg zijn, en in plaats daarvan een trui aanhebben.

Dat heeft overigens niks met de dikke truiendag te doen: die wordt pas morgen gevierd en ik geloof alleen in Vlaanderen: dat is sinds een tweetal jaren een ingevoerde aktie waarbij in scholen (en soms ook overheids gebouwen) de temperatuur in de gebouwen enkele graden lager gezet wordt om een kleine bijdrage te leveren vanwege de Kyoto normen. Veel scholen organiseren dan ook bepaalde akties om de jeugd gevoeliger te maken rondom het thema van de globale klimaat veranderingen door de CO2 stijging.

Carnaval in de Oostkantons

Hier nog eens een berichtje dat ik verleden jaar al gepubliceerd, voor de Carnaval leken…


Het carnavalsseizoen vormt ook in de Oostkantons één van de hoogtepunten in het folkloristische leven. Wat echter het carnaval in de Oostkantons van andere gebieden onderscheidt is het feit, dat op een geografisch kleine oppervlakte twee volledig van elkaar verschillende carnavalstradities bestaan.

Rijnlands carnaval in de Duitstalige gemeenten

Alaaf en Helau! Dit zijn de twee woorden die men voortdurend zal horen tijdens de carnavalsdagen. Inderdaad merkt men hier duidelijk de invloed uit het Rijnland en legt men niet zelden, wat de uitbundigheid betreft, banden tussen Oost-België en de carnavalscentra zoals o.m. Keulen, Düsseldorf en Mainz.

Elk jaar worden de carnavalsdagen in de Duitstalige dorpen en steden door de “Oude Wijven” geopend, die de stadhuizen, de administratiegebouwen en de cafés vanaf ’s morgens “bezetten”. ’s Avonds vinden in de meeste plaatsen de “Oude Wijvenbals” plaats.
Te onthouden: Eupen en Kelmis, de grootste “Oude Wijven” stoeten van de Oostkantons, maar ook Büllingen, Bütgenbach, Amel, Raeren en St-Vith.

Op vele plaatsen is het hoogtepunt de carnavalszondag (18/2), de “Rozenmaandagstoeten” (19/02), en de carnavalsdinsdag (20/2). Tientallen prachtige pronkwagens en duizenden gekostumeerden trekken door de straten van de steden en dorpen. Bijna overal komt de pronkwagen van Prins Carnaval op het einde van de vrolijke stoet.

Bij de bolwerken van de carnavals in de Oostkantons horen de grotere gemeenten zoals Kelmis, Eupen, Malmedy en St. Vith. De dag eindigt in de cafés en de zalen, waar een nagenoeg onbeschrijfelijke stemming heerst. Alle feestelijkheden lopen ten einde op Aswoensdag wanneer de cafébazen hun klanten trakteren op een haring.

De Waalse Cwarme

Een meer dan eeuwenoude traditie wordt tijdens het carnaval in Malmedy in ere gehouden gedurende de drie dolle dagen die Aswoensdag voorafgaan.
Gedurende de vier « vette donderdagen » (petites haguètes) die eraan voorafgaan trekken gemaskeerden van café tot café en drijven er licht en vriendelijk de spot met de bezoekers . (in het Waals « lawer ») De drie tot vier maanden die aan het carnaval voorafgaan , studeren de muziekverenigingen de nieuwe carnavalsliederen in, die speciaal in functie van het gekozen thema geschreven werden ; de naaisters maken de nieuwe kostuums en twee mannenkoren bereiden de rollenspelen (« les Rôles » – satirisch straattheater) voor waarbij de tegenspoed van de Malmedyers op maandagmiddag opgevoerd worden onder de vorm van een rondreizend theater.

Op carnavalszaterdag opent de « Grosse Police » de festiviteiten en draagt de burgemeester zijn macht over aan de « Trouv’lê ».
Op zondag vormt de grote stoet het hoogtepunt van het straatcarnaval waarbij men 1500 gemaskerden kan bewonderen die de typische maskers en kostuums van het Waalse carnaval dragen. Het is ontegensprekelijk een niet alledaags straatcarnaval waarbij de bezoekers regelmatig actief betrokken worden.
De maandag, de dag van de rollenspelen is vooral voor de Malmedyers bestemd en op vette dinsdag luidt het verbranden van de «Haguète» het einde van de feestelijkheden in.

Een A5-folder met het volledige programma van de gekke dagen is verkrijgbaar bij de
Dienst voor Toerisme van de Oostkantons, PB 66, B-4780 St. Vith
Tel.: +32 (0)80/22 76 64, [email protected] (Za. + Zo. gesloten)
en in het
Huis voor Toerisme, Place Alber I, 29, B-4960 Malmedy
Tel.: +32 (0)80/33 02 50 (Ma. + Di. gesloten)

alsook in alle Toerist-Info-kantoren van de Oostkantons


Meer foto’s in Wirtzfeld Gallery > Wirtzfeld Traditions > Carnaval

Brochures VVV Oostkantons

Met de Carnavalsdagen en de Krokusvakantie in het verschiet, nog even wijzen op diverse brochures, die de Dienst voor Toerisme in de Oostkantons online ter beschikking stelt en die je dus in PDF Formaat kunt downloaden:


gratis brochures

Reisverslag: Winter in Weywertz

Opnieuw een reisverslag van Mies De Wolf

Na een intensieve werkweek pas laat vertrokken en zo een (vrije) dag gemist. Weinig sneeuw te zien onderweg. Pas vanaf Waimes kleurt het landschap wit.

Zaterdag 25 / 2
Een rustig dagje dat begint met uitslapen. We maken een korte middagwandeling. Iedereen is met de sneeuwschop bezig. De zon schijnt krachtig maar kan moeilijk op tegen de gure wind. De wit-rode windmolens tekenen fel af tegen de lichtblauwe hemel.

Zondag 26 / 2
Lichte sneeuwval, maar al wat valt, blijft liggen. ‘s Middags naar Malmedy. Vanaf de parking volgen we de mensen die in groten getale naar het centrum stappen om de carnavalstoet te bewonderen. Het grappigste vind ik de ‘neuzen van Stavelot’ die, mooi in een rij, nietsvermoedende (???) mensen volgen in gaan en handelen.

Traditioneel worden appelsienen vanuit de praalwagens naar de omstaanders gegooid. Jammer dat er zoveel op de grond terechtkomen en onder de voeten vertrapt worden tot een rode smurrie. Een enkeling die zich bukt om de ongeschonden exemplaren op te rapen, keert met 2 volle zakken naar huis. Ondanks het feit dat we warm ingeduffeld zijn, bevriezen we van de kou. De thermometer geeft –7° aan en met die sneeuwval is het echt geen weertje om stil te staan. Het groepje jongeren dat naast ons staat, lijdt daar niet onder. De fles gaat van mond tot mond. Kunnen we beter ook doen…We springen bij de bakker binnen voor een reuzengroot rozijnenbrood. ’s Avonds zit de lucht potdicht en dikke vlokken vallen naar beneden.

Maandag 27 / 2
Warm ingepakt op stap. Boven onze hoofden vliegen een honderdtal ganzen van west naar oost. We wandelen door het gebied ten zuiden van de weg Malmedy- Bütgenbach wat ons weer nieuwe prachtige landschappen biedt. Opnieuw thuis loopt ‘onze’ vos dartelend in de weide.
’s Namiddags rijden we richting Sankt-Vith. In Faymonville sneeuwt het al niet meer en nog 5 km verder ligt alles vaalgroen onder een stralende zon. Hier lijkt het wel lente! Dit leren we vandaag: je geraakt op Rosen Montag bijna door geen enkel dorp. Iedereen in de Oostkantons is in feeststemming. Op de terugweg krijgen we pas thv Waimes opnieuw de eerste sneeuwvlokken, terwijl het in Weywertz blijkbaar ononderbroken sneeuwde. Ongelooflijk, op 10 km afstand heb je een andere wereld.

Dinsdag 28 / 2
Er valt er nog meer sneeuw en ook vandaag is ons vosje te zien. Joepie! Even langs bij Ria om ons ervan te vergewissen of de skihut open is. Neen, iedereen heeft nog een houten kop van de carnavalsfeesten: “geen kat die opduikt”, zegt Patrick…
We wandelen langs de Walbruckstrasse en keren terug langs de Champagnerweg. Daar gaan de hemelsluizen open en de sneeuw valt met bakken naar beneden. We raken er helemaal onder bedolven en nu gelijken we wel wandelende sneeuwpoppen. Men staart ons aan alsof we zónder kleren lopen. Het ziet er niet naar uit dat het de eerste uren zal ophouden…

Woensdag 1 / 3
De sneeuwruimers, groot en klein, kunnen niet volgen met het sneeuwvrij maken van wegen en opritten. Tegen dat de ene oprit gedaan is, kan je opnieuw aan de andere beginnen. Dit is dweilen met de kraan open! Zo rond de middag klaart het uit, de zon komt er door en er is geen vuiltje meer aan de lucht. Onze kennissen arriveren zonder problemen en een paar uur later zijn we op stap richting skihut. Langlaufers schuifelen door de loipen. De Warche stroomt snel door het witte dal. Helemaal bezweet belanden we in de skihut waar we het nodige vocht naar binnen kieperen. De weg naar huis nemen we langs de spoorweg. Er valt geen onderscheid te maken tussen de rails en omgeving. Alles zit onder een dik pak sneeuw. Daarbij worden we nog eens overladen met een nieuwe sneeuwbui wat het extra zwaar maakt. Op tijd stoppen om op adem te komen. Er sluipt een rode draad in onze gesprekken. Telkens er iemand ter sprake komt – het maakt niet uit wie – wordt steevast de vraag gesteld: “leeft die nog?” We plooien dubbel van het lachen. Met de uitspraak “het kan maar gezond zijn” ploeteren we verder in de 30 cm dikke sneeuwlaag. ’s Avonds met z’n allen naar Büllingen om er lekker te gaan tafelen. Neen, geen haring met frieten voor ons maar een mals varkenshaasje met een hartige zigeunersaus.

Donderdag 2 / 3
Vandaag verwachten we ons Femke en vriendin die met de trein in Eupen aankomen. Eens buiten Weywertz zijn de wegen sneeuwvrij. In de Hoge Venen is het aan de skicentra een drukte van jewelste. Deze mensen hebben geluk met zo’n felblauwe hemel en een stralende zon. Het Veen ligt als een reusachtige diamant te schitteren in het weidse witte landschap. Je kan tientallen kilometers ver kijken!
Het station van Eupen geeft het gevoel er eentje op het einde van de wereld te zijn. De enige trein die daar aankomt, is die met Femke en Ellen aan boord. Hun reiskoffer gaat nog net in de wagen. Ze hebben meer bij dan wij voor een ganse week. Ach ja, het zijn jonge meiden hé. Op de terugweg blijven de “oehoehoe’s en de waaow’s” niet uit. Ze zijn danig onder de indruk van zoveel moois en zoveel sneeuw. Op de achterbank worden plannen gemaakt: foto’s nemen, langlaufen, skiën, wandelen, sleeën, een iglo bouwen… Hallo, jullie blijven geen hele week, hoor! Enige tijd later zijn we op weg naar de skipiste van Nidrum. Ruimte zat op de parking en op de piste. Ideaal om die twee beginnelingen de regels van het skiën aan te leren. Ellen komt straight ahead naar beneden. Femke schuift van links naar rechts in de diepe sneeuw waarin ze telkens ook nog eens een afdruk van haar lichaam maakt. Uiteindelijk doet ze zoals Ellen: sticks aan de kant en zoef…naar beneden.


( Rudy in het rode skipak samen met Femke, de eerste twee op de piste )

Met zo’n piste als deze, met weinig mensen die je ondersteboven kan sjezen, is dit nog min of meer verantwoord. Groot jolijt! Ook op de sledepiste ernaast kan de pret niet op. Klein en groot schuift er, al dan niet gecontroleerd, naar beneden De zon brandt in het gelaat, het volgende moment sneeuwt het geheel onverwacht en een kwartier later is er weer dat heerlijke zonnetje. Op tijd terug naar huis. De meisjes huppelen van de ene sneeuwhoop naar de andere terwijl de ondergaande zon de horizon rood kleurt. Wat kunnen ze hier van maken? Uiteindelijk werd het een zeeschildpad.

Het valt wel op dat men hier weinig sneeuwmannen maakt. Als in Vlaanderen een laagje van 3 cm ligt, wordt alles bijeengegraaid om een pop te maken. Onderweg zie ik er welgeteld één. Ze staat boven op een tuinbank, anders staat ze uiteraard verloren in die massa.

Vrijdag 3 / 3

De sneeuwruimer heeft – tot groot ongenoegen van Femke en Ellen – de poten van de schildpad afgebroken. Dat leed is gauw vergeten als Rudy hen naar de piste van Nidrum rijdt. Deze keer met de slede de afdaling doen én dan nog te voet naar huis terug! Onderweg nog wat met de sneeuw spelen. Van al die inspanningen kregen ze wel een gezond kleurtje.

Opruimen, inpakken en jammer genoeg terug naar het troosteloze Antwerpen…

Carnaval in de Oostkantons


Het carnavalsseizoen vormt ook in de Oostkantons één van de hoogtepunten in het folkloristische leven. Wat echter het carnaval in de Oostkantons van andere gebieden onderscheidt is het feit, dat op een geografisch kleine oppervlakte twee volledig van elkaar verschillende carnavalstradities bestaan.

Rijnlands carnaval in de Duitstalige gemeenten

Alaaf en Helau! Dit zijn de twee woorden die men voortdurend zal horen tijdens de carnavalsdagen. Inderdaad merkt men hier duidelijk de invloed uit het Rijnland en legt men niet zelden, wat de uitbundigheid betreft, banden tussen Oost-België en de carnavalscentra zoals o.m. Keulen, Düsseldorf en Mainz.

Elk jaar worden de carnavalsdagen in de Duitstalige dorpen en steden door de “Oude Wijven” geopend, die de stadhuizen, de administratiegebouwen en de cafés vanaf ’s morgens “bezetten”. ’s Avonds vinden in de meeste plaatsen de “Oude Wijvenbals” plaats.
Te onthouden: Eupen en Kelmis, de grootste “Oude Wijven” stoeten van de Oostkantons, maar ook Büllingen, Bütgenbach, Amel, Raeren en St-Vith.

Op vele plaatsen is het hoogtepunt de carnavalszondag (26/2), de “Rozenmaandagstoeten” (27/02), en de carnavalsdinsdag (28/2). Tientallen prachtige pronkwagens en duizenden gekostumeerden trekken door de straten van de steden en dorpen. Bijna overal komt de pronkwagen van Prins Carnaval op het einde van de vrolijke stoet.

Bij de bolwerken van de carnavals in de Oostkantons horen de grotere gemeenten zoals Kelmis, Eupen, Malmedy en St. Vith. De dag eindigt in de cafés en de zalen, waar een nagenoeg onbeschrijfelijke stemming heerst. Alle feestelijkheden lopen ten einde op Aswoensdag wanneer de cafébazen hun klanten trakteren op een haring.

De Waalse Cwarme

Een meer dan eeuwenoude traditie wordt tijdens het carnaval in Malmedy in ere gehouden gedurende de drie dolle dagen die Aswoensdag voorafgaan.
Gedurende de vier « vette donderdagen » (petites haguètes) die eraan voorafgaan trekken gemaskeerden van café tot café en drijven er licht en vriendelijk de spot met de bezoekers . (in het Waals « lawer ») De drie tot vier maanden die aan het carnaval voorafgaan , studeren de muziekverenigingen de nieuwe carnavalsliederen in, die speciaal in functie van het gekozen thema geschreven werden ; de naaisters maken de nieuwe kostuums en twee mannenkoren bereiden de rollenspelen (« les Rôles » – satirisch straattheater) voor waarbij de tegenspoed van de Malmedyers op maandagmiddag opgevoerd worden onder de vorm van een rondreizend theater.

Op carnavalszaterdag opent de « Grosse Police » de festiviteiten en draagt de burgemeester zijn macht over aan de « Trouv’lê ».
Op zondag vormt de grote stoet het hoogtepunt van het straatcarnaval waarbij men 1500 gemaskerden kan bewonderen die de typische maskers en kostuums van het Waalse carnaval dragen. Het is ontegensprekelijk een niet alledaags straatcarnaval waarbij de bezoekers regelmatig actief betrokken worden.
De maandag, de dag van de rollenspelen is vooral voor de Malmedyers bestemd en op vette dinsdag luidt het verbranden van de «Haguète» het einde van de feestelijkheden in.

Een A5-folder met het volledige programma van de gekke dagen is verkrijgbaar bij de
Dienst voor Toerisme van de Oostkantons, PB 66, B-4780 St. Vith
Tel.: +32 (0)80/22 76 64, [email protected] (Za. + zo. gesloten)
en in het
Huis voor Toerisme, Place Alber I, 29, B-4960 Malmedy
Tel.: +32 (0)80/33 02 50 (Ma. + di. geloten)

alsook in alle Toerist-Info-kantoren van de Oostkantons


Meer foto’s in Wirtzfeld Gallery > Wirtzfeld Traditions > Carnaval

Carnaval: Oude Wijvendag: Donderdag 23 Feb 2006


Elk jaar worden de carnavalsdagen in de Duitstalige dorpen en steden door de “Oude Wijven” geopend, die de stadhuizen, de administratiegebouwen en de cafés vanaf ’s morgens “bezetten”. ’s Avonds vinden in de meeste plaatsen de “Oude Wijvenbals” plaats.

Te onthouden:

EUPEN en KELMIS, de grootste “Oude Wijven” stoeten van de Oostkantons,
maar ook BÜLLINGEN – BÜTGENBACH – AMEL – RAEREN – ST-VITH.

“Oude-Wijvenbals”

Bütgenbach 21:00 Zaal «Brüls»
Raeren 17:30 Bergscheider Hof
St.Vith 20:00 Gemeenteschool
Eupen 18:00 Hotel Ambassador
Kelmis 17:00 Zaal «Patronage», 18:00 Café «Select»

De 4 « VETTE DONDERDAGEN » in Malmedy

Dansfeesten en carnavalsstemming in al de cafés van de stad.

Vanaf 16:00: GEMASKERD BAL VOOR KINDEREN, georganiseerd door de « Royal Club Wallon », in de zaal « A l’Frâternité ».

Carnaval: Vrijdag 24 Feb 2006


Eupen Gekostumeerd bal 19h00 Café « Ratskeller »

Hauset Traditioneel gekostumeerd bal 20h00 Zaal polyvalente

Manderfeld Kappenzitting 20h00 Sporthal van de gemeente school

Raeren-Bergscheid Carnavalsavond 20h00 Sporthal

Waimes Carnavalsbal 18h00 RFC Wallonia Waimes