Renovatie van dakpannen ?


Oude dakpannen reinigen en coaten?

Ik ben nog niet klaar met mijn kuil-projekt, of er duikt alweer een ander ideetje op:

ons dak een goede beurt te geven.

De betonnen dakpannen liggen ondertussen al zo’n 28 jaar op ons dak, en die zijn ondertussen verweerd en grijs geworden. Onze buren hebben een paar jaar geleden hun dak eens laten reinigen en coaten en hun dak is daarna weer als nieuw geworden. Alleen bestaat de firma die dat indertijd gedaan heeft niet meer.

Nu had ik graag van jullie geweten of je een firma kent die zoiets kan verzorgen, want zelf het dak op kruipen doe ik af en toe wel nog, maar is mij toch iets te gevaarlijk om een dergelijk groot werk zelf te doen.
Graag suggesties over firma’s indien je er zelf (goede) ervaring mee gehad hebt.

Zaterdag, 10 Maart 2007

Het heeft gisteren dan toch nog harder geregend dan we eerst gedacht hadden in Wirtzfeld. Vandaag en morgen zullen er brede opklaringen komen en mogen we ons aan een prima weekend verwachten met stijgende temperaturen.

Over klimaatverandering gesproken, Mathieu Dams heeft het volgende bedankwoordje gestuurd voor de mensen die eerder deze week hebben gereageerd op zijn vraag over klimaatsverandering:

Dag meneer Savelberg,
Bedankt voor de moeite, we apprecieren het erg! Er worden enkele rake punten aangehaald in de reacties, we gaan er waarschijnlijk toch wel enkele elementen uitlichten om een verder oog op te werpen. Ik houd u daarover zeker op de hoogte.

En waarschijnlijk weet u dit al, maar het KMI geeft binnenkort een rapport vrij waarin de veranderingen in ons klimaat worden ontleed. Daar staan enkele interessante dingen in (het broeikaseffect zal zich in België alleszins niet manifesteren in superstormen of overvloedige regen, zo blijkt dat de regenval op een jaar tijd stabiel blijft, maar zich gewoon meer concentreert in de winter, en dat de windsterkte de laatste 50 jaar alleen maar is afgenomen, en nu gewoon stabiel blijft). Mocht u er dus nog niet van op de hoogte zijn, het is zeker iets om in het oog te houden!

Bedankt u de vriendelijke mensen die reageerden op de blog ook nog eens speciaal? We stellen het erg op prijs!
Met vriendelijke groet,
Mathieu

Als het inderdaad klopt wat de KMI denkt en er dus meer regen komt in de winter, is het dus niet zo onverstandig dat ik mij zo om mijn kelder drainage bekommerd heb.

Tijd om eens de natuur in te trekken: voor mij betekent dat dus: de tuin in en met de kruiwagen heen en weer rijden om de drainage kiezelstenen in mijn kuil te dumpen.
Want, net op het moment dat het erg hard begon te regenen in Wirtzfeld, rond 15.15 uur, werden uiteindelijk de drie Big Bags met 3380 kg kiezelstenen door de firma Victor-Meyer uit Malmedy geleverd. (na gedurende twee weken zowat om de andere dag opbellen)


Eindelijk, de kiezelstenen zijn gearriveerd…

De speciale kiezelstenen voor de drainage kosten 41.76 EUR per ton (is dus ca 141 EUR voor 2 kubieke meter), maar omdat ik ze niet zelf kan afhalen, komt er nog eens 75 EUR voor 3 Big Bag zakken bij en 80 EUR voor het transport van Malmedy tot in Wirtzfeld. Plus de BTW. Dus in totaal ongeveer 360 EURO…

Omdat ik die kiezelstenen in Big Bags (grote hangzakken) besteld had, konden die van de vrachtwagen direkt op het grasveld neergezet worden, waardoor ik die kan overscheppen in emmers en met de kruiwagen tot bij de kuil kan transporteren.

Zonder hoogteverschil.
Indien ik de kiezelstenen namelijk als losse levering had besteld, moest ik die vanuit de inrit door een smal weggetje en moeizaam bergop tot achter het huis rijden, wat natuurlijk een stuk zwaarder werk zou betekenen. Altijd de weg van de minste weerstand kiezen.

Zodoende zal ik dus vandaag druk in de weer zijn in mijn tuin en op die manier toch wat van het (beloofde) prachtige weer kunnen genieten.

Alhoewel het deze ochtend nog behoorlijk fris is, de temperatuur is deze nacht namelijk opnieuw tot aan het vriespunt gedoken.

Prettig weekend aan iedereen!

Hubert

Batibouw 2007 (deel 2)

Welnu, hier dan het tweede gedeelte van mijn Batibouw verslag.

De hierbeneden gepresenteerde foto’s zijn in lage resolutie, maar als je op de foto klikt, krijg je in een nieuw venster de grote foto die het mogelijk maakt de teksten te lezen.
Opgelet: sommige browsers tonen ook het grotere beeld nog relatief klein, maar dan vind je linksboven vier pijlen waardoor je de foto verder kunt uitvergroten en met de scrollbalken de verschillende gedeelten kunt aansturen. Klik ergens op de grote foto om dat venster weer te sluiten.

Een andere firma uit de Oostkantons was ook present op Batibouw, met speciale dakbedekkingsprofielen van Finse origine. Dit zijn een soort sandwichplaten die zowel binnenafwerking alsook de isolatie en een metalen buitenafwerking hebben, die je dus overlappend aan elkaar kunt plaatsen op je dak. Erg snel en efficient en met een goede isolatie waarde.


Nog een firma uit de Oostkantons: Finn-roof met speciale dakprofiel oplossingen

Na hier een beetje gepraat en wat gedronken (dankjewel, Didier Espreux) te hebben, ging het dan in de hal waar veel Domotica gepresenteerd werd, de nieuwe slogan om bepaalde funkties in huis vanuit een centrale post te kunnen bedienen, en de verbruiks gegevens vaak ook nog te analyseren. Een domein, dat vooral de interesse heeft van Jochen, omdat dergelijke systemen van te voren voorzien moeten worden bij de planning van een nieuwbouw.


Domotica, het nieuwe roepwoord op Batibouw, soms overroepen

Zo moet je bijvoorbeeld denken aan voldoende lege leidingen op voorhand in te plannen om achteraf je domotica kabels, internet, telefoon, computernetwerk etc. tot bij elk lampje, elektrisch apparaat, handbediening van je rolluik automaat, je garagedeur opener, je ijskast, je oven, je video bewaking, alarminstallatie, en noem maar op allemaal in een centraal systeem te kunnen integreren.

Met drie webcams in huis voor de Wirtzfeld website had ik natuurlijk ook interesse voor bijvoorbeeld deze moderne camera’s die automatisch in alle richtingen draaiden, in en uitzoomen, of eventueel op afstand bediend kunnen worden. maar het prijskaartje deed me dan toch weer even slikken.


Zulke camera’s kosten snel 4 a 5.000 Euro per stuk

Wat ik ook geleerd heb is dat speciale stekkers tegen blikseminslag schijnbaar toch niet afdoende zijn. Ten eerste moeten ze steeds op een stopkontakt met aarding zijn aangesloten, maar bovendien met de centrale stroomingang aan je huis ook nog eens een extra apparaat hebben.


Komplete systemen om blikseminslag te voorkomen op ALLE kabels in huis

Plus dien je ervoor te zorgen dat alle kabels in je huis ook aan het beginpunt nog eens beveiligd worden, zodat de lekstroom van indirekte inslag op bijvoorbeeld de tv kabel dan toch niet ook nog over kan springen op je fax of telefoon, of op je ethernet netwerk. Maar ook daarvoor bestaan dus totaal oplossingen die na een paar blikseminsalgen en vernielde apparatuur je al snel doen besluiten om over zo’n aanschaf na te denken.

Als levend bewijs dat ik wel degelijk zelf op Batibouw heb rondgelopen, hier een foto waar ik de monitor van een domotica systeem fotografeer. Rechtsonder zie je mij dus staan met mijn camera terwijl ik die foto trek.


Hubert fotografeert Hubert terwijl hij deze monitor fotografeert

Omdat de cafetaria’s en restaurants overvol zaten, heb ik tussendoor alleen even een hotdog gesmikkeld. Op Batibouw tijd nemen om te eten is bijna onmogelijk als je alles wilt zien op een dag.

In een van de hallen was het wel bijzonder warm, omdat veel fabrikanten hier op hun standen meerdere echt brandende openhaarden hadden opgebouwd. De diverse vormen daarvan, met of zonder deur, zijn natuurlijk talloos.


Echt brandende openhaarden, deze ziet eruit als een groot Plasma scherm

Soms moest je dus echt kijken of het een echte open haard was, je zou soms zeggen dat het een plasma beeldscherm van zo’n moderne platte TV was inplaats van een open haard.

Wat betreft openhaarden stuurde Marlies nog volgende reactie afgelopen week:

Ivm met Batibouw, Hubert: Wij gingen gisteren in Mol op bezoek bij kameraden, die hadden een tijd geleden een houtkachel gekocht.
Ze waren enkele jaren geleden op Batibouw geweest en hadden een folder van ‘Eurovlam’ meegebracht. Dat fabriek of ten minste magazijn staat in Tilburg: http://igcgroup.creactiv.nl – dat is niet zo ver van bij ons. Wij hebben hier in Atzerath een lekker gezellige openhaard, en idd het warmt natuurlijk, maar bij onze kameraden … echt niet te geloven. Ron is dus al even aan ‘t zeggen om een inbouwkachel te plaatsen. Het is een prachtig vlamsysteem, de vlammen draaien in ‘t rond, het venstertje wordt daardoor zelfs niet vuil. Als je op de website ziet beschrijft men daar het systeem. En het is waar! Die vrienden hebben er ook een speksteen op liggen die nog 2 uur warm blijft. Het is geen goedkope investering, want als ik het goed heb, hebben ze ongeveer in totaal 2.500 euro betaald, wel geleverd in huis (voor gans de benelux) Zeker tegen dat we hier komen wonen zullen we die aankoop doen denk ik. groetjes, Marlies

Overigens, afgelopen week werd door de Gemeente Büllingen weer brandhout geveild aan de inwoners van onze gemeente. De prijzen zijn dit keer opgelopen tot 45 en zelfs boven de 60 EURO per festmeter, en dan moet je dat hout (boomstammen van 2 meter lengte) ook nog zelf uit de bossen slepen, in kleinere stukken zagen en splijten tot handzame haardvuur blokken. Open haard wordt steeds duurder. In Duitdsland verkopen ze onder tussen al kant en klaargemaakte houtblokken voor boven de 130 EUR per festmeter. Oeeefff…

Badkamer inrichtingen:
Leuk, maar erg zwaar, en waarschijnlijk alleen maar voor mensen met een eigen overdekt zwembad was deze “overdekte” moderne ligbank in beton en mozaieksteentjes. De clou is dat er boven in het plafond dan een DVD monitor ingebouwd is zodat je dus een filmpje kunt kijken terwijl je aan het relaxen bent. Mijn indruk is dat je dan wel heel snel in slaap sukkelt, en het einde van de film nooit te zien krijgt.


Een relax ligbank uit steen, met DVD player in het plafond ingebouwd

Ook leuk, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat in onze tuin neer te zetten, was deze vrijstaande douche, die in diverse vormen en modellen geleverd kan worden, bijvoorbeeld om je na de sprong in het buitenzwembad af te douchen. Deze hier was in de vorm van een drankblikje…


Een douche voor in de tuin, hier in de vorm van een drankblikje

Zou best handig zijn als ik vuil en vol modder uit mijn kuil gekropen kom, Brigitte kan daar een lied van meezingen. Maar dan zou er eigenlijk ook nog een wasmachine ernaast moeten staan, zodat ik mijn vuile kleren ook buiten kan wassen, ha.

Zoals op de volgende foto te zien is, werd het steeds voller in de gangen van de Batibouw beurs.


Hoe later het werd, hoe meer volk op de beurs

Ook leuk om te zien hoeveel demonstraties er tegenwoordig op tv monitoren gegeven worden (kwestie van de standhouders te bewaren voor de “beurskoller” omdat ze de tekst te vaak hebben moeten herhalen… Als variate daarop zag ik o.a. deze virtuele relatity brillen ergens hangen waar je dus een virtueel bezoek aan de showroom kon maken. Jammer genoeg was dat dus maar een loze slogan, in de brillenglazen werd gewoon een filmpje van een rondgang door hun showroom afgespeeld, en kon je dus niet blijven verpozen bij iets of inzoomen op een detail (tenzij ik het niet heb begrepen…), als iemand andere ervaringen heeft gehad dan graag reactie.


Een andere vorm van presentatie: bril voor virtueel bezoek aan de toonzaal

Aan de hand van een ideetje van Brigitte had ik dit keer ook veel belangstelling voor systemen die regenwater kunnen recupereren. Het is immers algemeen bekend dat we met zijn allen enorme hoeveelheden kostbaar drinkwater misbruiken om de toiletten door te spoelen, de tuin te sproeien, autos te wassen, de was doen, waar al gauw honderd liter per dag per persoon of meer voor gebruikt worden (10 keer per dag 10 liter alleen al voor de WC…). Onze toiletten thuis kunnen bijvoorbeeld niet geupgraded worden naar nieuwere modellen die slechts 6 liter ipv 10 liter water per keer gebruiken. Dan ist het natuurlijk waard eens na te denken of je daarvoor dan geen regenwater kunt gebruiken.


Regenwater niet verspillen: voor WC, wasmachine, tuin en auto

Maar je kunt je leidingen niet gewoon zomaar op de regenput aansluiten, er zouden te veel onreinheden in zitten die van het dak afgespoeld worden. Er moet dus bij de pomp een goede filtering gebeuren, en daarvoor zijn er dus diverse mogelijkheden zoals ondermeer getoond werd bij Judo Systems. Daarmee kun je ook probleemloos je wasmachine met regenwater laten draaien, (dat is namelijk ook een grote waterverbruiker). Speciale koolstof filters, ionische filters, ulraviolet filters en noem maar op.

Je moet ten eerste natuurlijk een grote regenwatertank hebben, die van ons is maar 2000 liter, en dat is veel te weinig voor 3 toiletten en de wasmachine. Voor ons huis zouden we met 3 personen tenminste 10.000 liter regenwatervoorraad moeten hebben om ook in de droge periodes daarmee uit de voeten te komen.

De berekening voor efficient regenwateropvang is 1m3 regenput voorraad per 20m2 dakoppervlakte. Betekent bij ons dus inderdaad zo’n reservoir van 10 m3 voor 190 m2 meter dakoppervlakte. Vervolgens heb je dus een pomp nodig die het water op wens oppompt of automatisch overschakelt naar de normale waterleidingtoevoer als de regenput toch leeg komt te staan.


Regenwater recuperatie van Wilo System

De ene leverancieer beweert overigens dat je zonder meer een combinatie kunt maken met het waterleiding systeeem, terwijl dan anderen weer zeggen dat dit niet mag in België vanwege de bacteriele overdracht, wat mij ook logisch lijkt, omdat gedeelten van je wazterleiding ook naar plaatsen gan waar je WEL echt drinkwater wilt hebben (keuken, bad, douche, wastafels). Er moet dus een scheiding gemaakt worden tussen die leidingen en de wc toevoer.

Wordt erg moeilijk om door de bomen het bos te zien, en daarom maar direkt naar het bekende merk Danfoss gegaan, om te zien wat zij voor ideeën hebben.


Regenwater recuperatie van Danfos

Danfoss zegt dat er inderdaad twee aparte circuits moeten zijn: eentje voor de normale verzorging uit het “stadswater”, en eentje voor de toevoer van het regenwater. Daarvoor hebben zij dan een systeem dat tot een bepaalde diepte het water kan oppompen (8 meter of 15 meter diepte), bij lege regenput overschakelt naar het stadswater, en ook een erg stille installatie hebben. Een regenput van 10.000 liter betekent bij ons: een gat graven (he, dat klinkt bekend, dat heb ik de afgelopen weken al genoeg gedaan), met een kraan een betonnen put van 10.000 liter neerzetten, (kostplaatje tussen 2000 en 3000 EUR), door de saintair installateur extra leidingen laten leggen tot aan de wc (3 stuks bij ons in huis) en naar de buitenkraan voor autowassen en naar het kraantje voor de wasmachine, plus dan de Danfoss regenwater recuperatia installatie voor zo’n 1500 EURO.


Met regenwater besparen

Als je dat bij elkaar optelt heb je toch al gauw een prijskaartje van 5 à 6000 EUR. Besparing in ons geval per jaar zo’n 200 m3, zou dus ongeveer (met de huidige waterprijzen bij ons in Wirtzfeld) ongeveer 200 Euro per jaar besparing zijn. Is dus in ons geval niet economisch verantwoord, maar is wel een alternatief als je zuiniger wilt omgaan met drinkwater uit respect voor het milieu. Voor nieuwbouw in ieder geval aan te bevelen, omdat dan de meerkost relatief minder is.

Verder op mijn tocht door Batibouw. In de hal met de keukens heb ik mij niet opgehouden omdat we nog altijd dik tevreden zijn met onze eigen keuken. Die staat dan wel ondertussen zo’n 25 jaar, maar was indertijd goed gepland (ik ben negen jaar vertegenwoordiger voor keukenmeubels geweest in een vorig leven…) en de meubelen vallen nog altijd niet uit elkaar.

Maar ik kon niet de verleiding weerstaan een van mijn goede oude klanten eens op te zoeken uit dat vorige leven, en jawel, ik trof Frans van der Waerden van de firma Van der Waerden uit Denderleeuw inderdaad op Batibouw aan. De firma bestaat ondertussen al 77 jaar en heeft ondertussen al 26 jaar achter elkaar op Batibouw meegedaan. Sinds kort bieden zij ook luxe interieur inrichting van Hülsta aan. Bij een drankje hebben Frans en ik dan een aantal herinneringen opgehaald uit de “goeie oude tijd”. Dan realiseer je opeens hoe snel de tijd vliegt en dat we allemaal een dagje ouder worden.


Van der Waerden Keukencenter uit Denderleeuw

Voor iedereen die in het Brusselse woont, wil ik deze firma graag aanbevelen voor de planning en inrichting van je keuken, deze mensen zijn op en top professioneel en hebben sinds 77 jaar een uitstekende reputatie voor kwaliteitsprodukten. www.vanderwaerden.be

Zo, tot zover mijn verhaal over Batibouw voor vandaag, en morgen komt er dan nog het deel over de alternatieve energien zoals warmtepompen, zonne energie en solarstroom.

Alle foto’s vind je in een nieuw foto album op de Wirtzfeld Website door een van de twee albums te kiezen: Foto Album > Europe > Belgium > Brussel Batibouw 2007 in lage resolutie (sneller)

of
Foto Album > Europe > Belgium > Brussel Batibouw in hoge resolutie (langzamer) waardoor je de diverse teksten op de foto’s beter kunt lezen.

Batibouw 2007 (deel 1)


Batibouw 2007

Ik ben op vrijdag 2 Maart 2007 naar de bouwbeurs Batibouw in Brussel geweest en geef hieronder een kort verslag over mijn trip en mijn indrukken.

Ik ben naar Batibouw gegaan met twee verschillende doeleinden:

ten eerste persoonlijk als knutselaar met een bestaand huis waaraan af en toe wat onderhoud nodig is.

Maar omdat Jochen langzamerhand bouwplannen koestert, hijzelf echter dit keer niet tot daar kon gaan vanwege zijn knie operatie, heb ik ook een aantal aspecten van nieuwbouw en vooral van ecologische energie alternatieven bekeken die van pas kunnen komen bij de planning van zijn nieuwe huis.

Ik probeer dus onderstaande berichten voor beide perspectieven een beetje uit de doeken te doen, en hoop dat iedereen daar zijn profijt van kan trekken.

Dus, hoe heb ik Batibouw meegemaakt?
Ik ben door ongeveer alle gangen van de 12 hallen gelopen, en als er iets was dat mij persoonlijk interesseerde, dan heb ik daar een foto gemaakt.

Ik heb géén prospectussen of folders meegenomen, maar ofwel de daar gepresenteerde teksten op panelen, ofwel het website adres van de betreffende firma gefotografeerd. Door de foto kan ik gemakkelijk terug in de geest roepen wat ik waar gezien heb, en heb vervolgens aan de hand van mijn beeldmateriaal voldoende gegevens om op het internet de informatie terug te vinden. Ik had dit natuurlijk ook aan de hand van de catalogus kunnen aankruisen, maar ik weet dat je achteraf aan de hand van de catalogustekst toch niet meer weet wat je waar gezien hebt.

Alle foto’s vind je in een nieuw foto album op de Wirtzfeld Website door een van de twee albums te kiezen: Foto Album > Europe > Belgium > Brussel Batibouw 2007 in lage resolutie (sneller)

of
Foto Album > Europe > Belgium > Brussel Batibouw in hoge resolutie (langzamer) waardoor je de diverse teksten op de foto’s beter kunt lezen.

Welnu, hier het eerste gedeelte van mijn Batibouw verslag.

De hierbeneden gepresenteerde foto’s zijn in lage resolutie, maar als je op de foto klikt, krijg je in een nieuw venster de grote foto die het mogelijk maakt de teksten te lezen.
Opgelet: sommige browsers tonen ook het grotere beeld nog relatief klein, maar dan vind je linksboven vier pijlen waardoor je de foto verder kunt uitvergroten en met de scrollbalken de verschillende gedeelten kunt aansturen. Klik ergens op de grote foto om dat venster weer te sluiten.

Ik had dus besloten vanwege de herhaaldelijke file problemen rondom Batibouw in Brussel dit keer niet met auto te gaan, maar met de trein. Ik ben dus eerst met de auto 35 km tot naar het Centraal station in Verviers gereden, en heb daar op het stationsterrein mijn wagen geparkt. In het station dan een Dagkaart gekocht voor de reis naar Brussel, inclusief de Metrorit in Brussel en de toegang voor Batibouw, alles samen voor 24.70 Euro.


Verviers, Centraal Station

Ik moet zeggen, ik ben al jaren niet meer met de trein gereisd, de laatste keer dat ik nog per trein onderweg was is, geloof ik, zo’n 10 jaar geleden met de Thalys naar Parijs vanwege een zakelijke meeting. Het was dus best een vreemd gevoel, zo rond half tien op de trein te stappen en het landschap aan je voorbij laten glijden. Omdat tegenwoordig het spoor gedeeltelijk over de nieuwe TGVlijn naar Brussel loopt, zie je echter niet bijster veel doordat er veel “kunstwerken” zijn gemaakt met hoge geluidswallen. En tussen Verviers en Luik zijn er natuurlijk de nodige tunnels.


Brussel, Centraal Station

Rond elf uur dan aankomst in Brussel. Op Brussel Centraal dan door een lange gang naar het metrostation gestapt, en daar de Metro 1A richting Koning Boudewijn genomen (zo heet de eindsbestemming). Duurt zo’n 15 minuten met de metro.


Met de metro naar de Heijzel

Aan het Heizel Station dan uitgestapt, en dan was het nog maar 200 meter tot aan de ingang van de Heyzel Expositiehallen.


Het Atomium, ’s ochtends rond 11.20 uur

Met de rug naar het Expogebouw zie je dan het bekende Atomium liggen, dat afgelopen jaar volledig gerestaureerd werd en waarvan de bollen nu in nieuwe glans staan te pronken.

Ik had mijn diverse spullen zoals GSM en portemonnee in de binnenzakken van mijn jas gestopt, omdat ik in een dergelijke drukte geen gelegenheid aan zakkenrollers wilde geven. Mijn jas kon ik dus niet afgeven aan de garderobe, en dat heb ik in de loop van de dag dan ook geweten, die werd elk uur zwaarder. Mijn camera had ik rond mijn nek hangen, en ook dat gaf aan het eind van de dag toch wel een beetje pijn aan de nek.

Maar goed, ik dus naar binnen en dan begonnen, gang na gang van de eerste expohal door te lopen. Zoals ik al hierboven schreef, interesseer ik mij niet voor alle spullen die getoond werden, zodat ik langs de zwembaden en veranda’s vrij vlot voorbijgelopen ben. Er waren hier ook diverse tuinmeubleen, waarvan vooral de massief houten meubelen dit jaar erg sterk in trek zijn.

Zulke grote parasols op een voet vond ik wel interessant, maar de geexposeerde merken worden niet over het hele land geleverd, een minpunt dus voor onze streek.


Interessante tuinmeubelen, bijv. grote parasols

Na de ervaring met de hete zomer is schaduw op het terras natuurlijk iets dat mij aanspreekt, en niet alleen mij, zoals bleek. Uiteraard was er op Batibouw veel volk, men rekent gedurende hele 10 dagen met zo’n 350.000 bezoekers, dus een 25-30.000 man per dag, in de weekend loopt dat op tot zo’n 50.000 bezoekers.


Ook vandaag weer veel volk op Batibouw

Nadeel is dat, als je pas aan het eind van de beursperiode pas naar Batibouw gaat, een aantal standhouders al een beetje beginnen uitgeput te raken door steeds maar hetzelfde te vertellen (meedoen als standhouder aan zo’n beurs sloopt, ik weet het uit vroegere eigen ervaring), en dan wordt je her en daar al eens wat minder vriendelijk bediend.


Ideeën voor gespannen (verlaagde) plafonds

Een leuk idee vond ik ook de met zeildoek bespannen verlaagde plafonds, een alternatief voor onze dennenhouten plafonds thuis, die nu al 28 jaar (onderhoudsvrij) in bijna alle kamers voorhanden zijn, en door de loop der jaren natuurlijk erg donker geworden zijn.

Een ander alternatief om dat te veranderen is, om die plafonds te lakken, maar dat is een werkje dat erg moeizaam is, (boven het hoofd werken is niet zo lekker), en enkele malen achter elkaar gedaan moet worden om een goede dekking te krijgen.


Voorbeeld van een mooie wenteltrap in hout

Bij het aanwezige schrijnwerk heb ik mij niet te lang opgehouden, de hierboven getoonde wenteltrap is dan wel een mooi voorbeeldje van vakmanschap, maar Brigitte’s broer maakt dergelijke trappen zelf en tot nog toe zijn we met “onze” schrijnwerker in de familie goed bediend. Dus geen behoefte om bij een ander te gaan.

De hal met meubelen, plus de hal met verzekeringen, bouwgronden, sleutel op de deur huizen en de informatiestanden over financieringen en overheidsinformatie heb ik links laten liggen, omdat die thema’s mij op het ogenblik niet interesseren. Bovendien is het zo dat de subsidieregelingen voor alternatieve energie in de Oostkantons daar toch niet behandeld worden, gedeeltelijk vallen wij onder de Waalse Gemeenschap, maar anderzijds moeten we ook rekening houden met de voorschriften van de Duitstalige Gemeenschap en natuurlijk van je eigen Gemeente.

Verder dus naar de hal met bouwmaterialen. Alhoewel wij, toen wij in 1978-80 bouwden, reeds goed nagedacht hadden over isolatie (30 cm massief celbeton voor de buitenmuren, Thermoplus glas, rolluiken, thermostaatventielen, 17 cm dikke isolatie in het plafond enz) is op dat gebied de laatste jaren nog veel gebeurd.

Zo hadden wij indertijd 1000 meter kunststof leidingen in onze vloer voorzien, om eventueel later vloerverwarming met behulp van een warmtepomp te kunnen aansluiten. (toendertijd waren de rendementen van warmtepompen nog niet zo hoog).
Maar een echt goede oplossing voor isolatie onder de chappe (deklaag) op de betonnen vloer was toen nog niet zo bekend. Zodat we dus die leidingen en verwarming, elektro en sanitairbuizen gewoon in de deklaag hebben gelegd. Waardoor het effekt van eventuele vloerverwarming te veel warmteverlies zou geven. Wij bouwen dat dus bij ons niet verder uit. Maar tegenwoordig staan er dus diverse soorten isolatie materialen (foam, korreltjes, isomoplaten en noem maar op) ter beschikking om ook naar beneden te isoleren. Om dan maar te zwijgen van het feit dat je tegenwoordig ook lage temperatuur verwarming in de wand of in het plafond kunt leggen.


Een van vele isolatievormen voor de vloerondergrond

Ook onder de dakconstructie kun je veel energie besparen door het voorzien van een isolatie laag. Omdat onder ons dak alleen een soort binnenbalkon als woongedeelte is ingericht, en de rest van de zolder als opslagplaats dient, hebben we daar pas na een aantal jaren platen van harde isolatie van zo’n 4 cm dikte aangebracht. Tegenwoordig zijn er diverse soorten dakisolatie, van glaswol tot en met kant en klaren combi panelen waarop zelfs de dakpannen al aangebracht zijn.


Aluminium gebaseerde isolatie van Aluthermo

Een andere oplossing zijn combiplaten zoials Aluthermo die op de markt brengt. Aluthermo is een bedrijf uit de Oostkantons, en hun produkten worden al in heel Europa verkocht omdat hun combinatie met aluminium een hoog rendement biedt. Meer info daarover op www.aluthermo.be.


Tussendoor even buiten een sigaretje roken (in de kou)

In België is ondertussen zowat overal roken verboden, en voor een sigaretje moest je dus naar buiten. Tussen elke expositiehallen waren deuren opgensteld zodat de fervente rokers dan even naar buiten konden wippen. Ik dus ook..

Terug binnen heb ik mij geïnformeerd (vanwege de aktualiteit) over mogelijke vormen van vochtbestrijding, maar deze produkten zijn tegenwoordig zo uitgerijpt, dat er nu hoofdzakelijk aannemers op de beurs stonden die dergelijke werken voor je uit willen voeren. Niet iets waarvan ik dus iets kon leren om het zelf te doen.


Diverse oplossingen voor vocht behandeling

Soms moet je naast de normale produkten kijken om iets nieuws te zien. In de hal rondom beton en steen en natuursteen viel mijn oog (en lens van de camera) op dit kleine detail: een plastic rooster waardoor je gravel in de tuin “binnen de perken”, of beter gezegd, buiten de perken te houden. Hierdoor blijft de laag gravel netjes en vlak inplaats dat je er diepe sporen in trekt. Leuk detail.


Een plastic rooster om gravel op zijn plaats te houden

Wat veel volk trok waren natuurlijk de live demonstraties van metselwerken. Er bestaan tegenwoordig veel doe-het-zelf stenen die je ofwel kunt opstapelen door middel van aangebrachte profielen en dan de gaten erin kunt opvullen met beton (Poroton bijv). Bij Betorix werd er constant met twee verschillende soorten blokken en bakstenen gedemonstreerd.


De demonstraties bij Betorix trokken veel belangstelling

Door de profielen aan de bovenkant van elke steen kun je de groeven opvullen met mortel, en passen de stenen schoon op elkaar. je hoeft dan alleen nog maar de voegen uit te voegen.


Demonstraties van doe het zelf metselwerk met profielstenen

Het zag er vrij gemakkelijk uit, ook dankzij het gebruikte gereedschap, maar in de praktijk is het beslist niet eenvoudig om je stenen langs het koordje netjes en korrekt te plaatsen, en ook nog alles haaks te blijven houden.


Betonstenen die je met een losse handgreep kunt optillen

Interessant was, om de details te letten, zoals bijvoorbeeld de hier gebruikte handgreep om de blokken te kunnen plaatsen. Een eenvoudig stukje op maat gemaakt gereedschap, waardoor je je handen niet aan de ruwe beton oppervlakten aan het verslijten bent.
Iedereen die regelmatig met betonstenen heeft gewerkt weet hoe snel je door je huid heen bent als je geen handschoenen gebruikt. En handschoenen zijn meestal te onhandig om precies werk te kunnen verrichten.

Zo, voldoende voor vandaag verteld, maar er wordt dus morgen en overmorgen hier op de website nog meer interessants over mijn bezoek aan de Batibouw verteld, dan vooral over moderne alternatieve energie zoals warmtepompen, zonne energie en dergelijke, maar ook over regenwaterrecuperatie en andere zaken.

De Warche met z’n hoogten en laagten

Opnieuw een Reisverslag van Mies de Wolf

De Warche met z’n hoogten en laagten
Uiteraard maakten we al eerder kennis met de Warche in Weywertz. Al naargelang of de sluizen in Butgenbach open staan of niet, is het verschil in hoogte minstens een halve meter. Soms leek het er naar of hij zou buiten z’n oevers treden, dan weer scheen de bedding leeg te lopen. Afgelopen winter was de Warche vooral een donkere rivier die zich een weg baande in een contrasterend wit landschap. Reinhardstein, al veel over gelezen, bejubeld, geprezen. Nogal logisch dat ik dat ook wou zien. Op een mooie zonnige zaterdag, begin april, plannetjes en kaarten ter hand, gingen we op verkenning. We lieten de wagen achter onder de kerktoren van Robertville en togen richting stuwdam.



Het was voor ons vanzelfsprekend dat we eerst een flinke wandeling zouden maken. We vonden een pad en na enige tijd keken we neer op het toch wel sprookjesachtige kasteel midden in de bossen. We liepen richting Ovifat en op onze weg merkten we het kapelletje waarvan sprake in de routebeschrijving. Een open deur lokte ons naar binnen. Het Mariabeeld achter het altaar is uit hout gesneden maar daar merk je niks van omdat het beschilderd is met blauw en wit, zoals men dat met de meeste Maria-kes doet. We zetten onze tocht verder en het was eerder gokken om de juiste weg te vinden dan dat we konden rekenen op de beschrijving. Deze was dan ook al meer dan 10 jaar oud. De gekapte bomen van toen waren inmiddels vervangen door ‘n uit de kluiten gewassen bos. Eens aan de rand ervan, kregen we een magnifiek panorama. Links Reinhardstein, rechts strekte zich het dal van de Warche uit, langs beide zijden donkergroen van de sparren.


Vanaf dit mooie uitzichtpunt was het enkel nog dalen tot aan de rivier. We staken het bruggetje over. Dit is genieten van de pure natuur. Het was sterk klimmen tussen de reusachtige rotsblokken die overgroeid waren met mos.


Plots trok een gigantische waterval aan de overkant de aandacht. Is dit de hoogste natuurlijke waterval van België? In ieder geval maakte deze op mij meer indruk dan de kunstmatige in Coo. Even verder aanschouwden we het kasteel vanuit kikkerperspectief. Opnieuw een bruggetje over om vanaf daar weer te klimmen tot aan het kasteel. Het is niet groot maar wel leuk om zien. Hier werd in de zeventiger jaren flink aan gewerkt. Om dit monument van binnen te bekijken, komen we graag nog eens terug…


De dag erna trokken we opnieuw richting Warche. Deze keer verder stroomafwaarts. Ik had ergens gelezen dat er aan de rechteroever een ‘route des crêtes’ was. Deze wou ik ook eens verkennen om dan langs de andere kant langs het vlakke pad terug te keren. We parkeerden de auto in Chôdes en meteen kregen we een schitterend uitzicht.


In de verte ontdekten we de skipiste van Bévercé. We trokken het bos in maar door het enorm slingerende pad raakten we weinig vooruit. Ver beneden ons hoorden we de Warche stromen en boven ons scheen de zon.


Na enkele kilometers kwamen we in een door storm geteisterd gebied. Massa’s bomen lagen ontworteld en waren de helling afgeschoven. Het brede pad waar wij op liepen had hun val gebroken met als gevolg dat onze weg werd versperd en we over de boomstammen moesten klauteren. Stel je je onze teleurstelling voor toen we merkten dat onze weg was afgesneden – letterlijk dan – door een modderlawine. Daar was geen doorkomen aan. Opnieuw die tientallen boomstammen over? Neen, daar had niemand zin in. De steile helling afdalen was ook niet zonder gevaar maar toch verkozen we dat ipv opnieuw dat klauterwerk. Beneden was een pad te zien maar volgens mijn plan liep deze weg dood – in de Warche. Het werd nog waarheid ook. Wat nu? Niemand zag het zitten om dezelfde weg terug te gaan. Dus bottines en sokken uit, de broekspijpen omrollen en voorzichtig met onze bleke voeten in het ijskoude water. Mijn voeten deden pijn van de kou en van de harde stenen waarmee de bodem bezaaid ligt.


Al krijsend bereikten we de overkant waar we onze voeten afdroogden met de papieren zakdoekjes die we in onze rugzak vonden. Welgeteld één getuige maar die had amper oog voor ons. Zelf kampte de arme man met pech. Zijn fiets had ‘platten tube’ en zijn ‘operatie’ nam meer tijd in beslag dan de onze. Voor zover ik kon zien kreeg hij het gaatje niet in een keer gedicht zodat hij de band nog een tweede keer van het wiel moest halen. We aten onze picknick op een bank. Intussen gloeiden onze voeten gelijk houtskolen in een haard. We zetten onze weg nog even verder maar de planning om tot aan het kasteel te gaan zou niet lukken. We keerden langs dit mooie pad terug stroomafwaarts. In tegenstelling tot de ‘crêtes’ waren we hier niet alleen. Het was soms te druk naar mijn zin. Aan de camping ‘Du Moulin’ aangekomen, trakteerden we ons op een stevige pint in het met antieke potten en pannen getooide café. Met vernieuwde energie begonnen we aan de laatste zware klim naar Chôdes. Einde van een avontuurlijke wandeling waar we de Warche niet alleen gehoord en gezien hebben maar ook aan de lijve gevoeld.


Nu bijna 2 maand later en met veel slechter weer, bezochten we Reinhardstein. We lieten de wagen op de parking aan het stuwmeer. Met opgestoken paraplu en tegen de wind in liepen we over de dam om dan links meteen het bos in te duiken. Indien je vanaf daar de gele ruitjes volgt, kom je vanzelf aan het kasteel uit. Vorige keer leek het er wel ‘opendeur’, nu was alles slotvast. Ha, een wandeling om het kasteel en een eindje langsheen de Warche was ondanks het slechte weer een goed alternatief om de tijd te verdrijven. De regen kwam met bakken naar beneden en het anders zo mooie pad veranderde bijna in een beek.


Toch ontglipte ons niets van de schoonheid. Het geluid van de bruisende rivier, de varens die hun weertje wel hadden, de ontluikende bloempjes van de brem iets minder…In de hoop dat nu de poort wel open zou zijn, keerden we terug. Krijtpijlen op de grond verraadden dat mountainbikers hetzelfde pad werden opgestuurd. We staken het houten brugje over en klommen opnieuw tussen de bemoste rotsblokken omhoog en kwamen daar een mountainbiker tegen. Ocharme de jongen. Zijn fiets zag er niet gezond uit. Het achterwiel zat geblokkeerd, de ketting lag in de knoop met de versnelling. Niet alleen de wanhoop droop van de fietser af maar ook het slijk. Hij vroeg ons de weg naar het dichtstbijzijnde dorp. We vertelden hem dat Ovifat wel in de buurt is maar dat er toch wel wat klimwerk aan te pas zou komen. Bovendien moest hij de hele weg zijn fiets dragen. En wij maar zeuren dat de wind met de paraplu speelt…


Geen 2 stappen verder hoorden we het gebulder van de waterval. In vergelijking met vorige keer was hij nu veel krachtiger. Niet moeilijk met zo’n weer. Het kasteel prijkte nog even triomfantelijk boven op de rots maar het hek was en bleef gesloten. Niet veel later stonden er naar schatting honderd mensen met een paraplu boven het hoofd te wachten op de rondleiding. Een taverne hier zou gouden zaken doen. Maar er is niets, geen drankje, geen droog plekje, geen bank om op te zitten. Wachten dus in de kille regen. Om vijf voor half drie ging het slot van het hek maar we kwamen nog geen meter vooruit. De man die open deed sprak geen woord. Elke minuut keek hij op zijn klok. Uiteindelijk kwam er een wagen aan met daarin onze gids. De dame vroeg de Franstaligen mee te gaan met meneer. Van deze grote groep kleurrijke paraplu’s – meer was in feite niet te zien – volgden welgeteld 2 personen. Het resultaat was dat amper een vierde van de aanwezigen onze gids kon horen. Een herhaling voor de staart van de groep was er niet bij, ook niet binnen.


Ze vroeg om de Vlamingen, die volgens haar net zo goed Frans verstaan, zich bij haar collega te voegen. Ook dit bracht weinig zoden aan de dijk. Waar het uur van de rondleiding al een half uur later was, was ook de inkom van 5,5 naar 6 euro opgetrokken. De man ‘zonder stem’ liet zijn groep dan nog voor wat ze was en ontving de euro’s van onze groep. Het was zonder overdrijven een chaotische bedoening. Binnen in het kasteel was het drummen en afwachten tot de ene groep de zaal verliet om plaats te maken voor de andere. Neen, wat organisatie betreft: een dikke 0! Het neemt niet weg dat het kasteel zowel buiten als binnen de moeite waard is om zien en gelegen is in een schitterende omgeving!


Als je door het raam kijkt, zie je honderd meter lager een nietige Warche. Professor Overloop had wel een knappe collectie antiek bijeen verzameld alleen jammer dat het allemaal een beetje door elkaar staat. Eerst een schilderij uit de 18de eeuw, daarnaast een harnas uit de 14de eeuw en dan weer een wandtapijt uit de 16de eeuw enz…Allemaal een beetje verwarrend toch.


De vele kleine kinderen hun geduld werd danig op de proef gesteld. Niet alleen werd het hek achter onze rug op slot gedaan maar ook de kasteeldeuren zelf! Dit om de mensen van het volgende uur tegen te houden maar dit is gewoon niet verantwoord! Zo on-in-neem-baar als het vroeger was, zo on-ont-koom-baar is nu dit sp(r)ook(jes)kasteel. Wie van mij een pluim verdient is Professor Overloop die met eigen middelen van de ruïne opnieuw het Reinhardstein maakte tot wat het nu is.

Dinsdag, 30 Mei 2006

Het regent opnieuw, en de temperatuur deze ochtend is gezakt tot + 3° C in Wirtzfeld. Koud genoeg om de verwarming aan te zetten. Jochen is gisterenavond goed aangekomen in El Gouna, waar het deze ochtend al 26° C is…

Als het een beetje tegenzit, zal er deze nacht zelfs een beetje sneeuw kunnen vallen op de hoogvlakte van de Hoge Venen… (de sneeuwgrens zou deze nacht kunnen vallen tot 700 meter…)

Maandag, 29 Mei 2006

Zwaar bewolkt, en al iets kouder deze ochtend: 6 ° C.

Gisteren waren we de hele dag op een feest in hotel Drosson in Wirtzfeld, waar Brigitte’s zus Maria met haar man Robert hun 25 jarige huwelijk vierden:


Hotel Drosson, Wirtzfeld


Feestzaal Hotel Drosson, Wirtzfeld

En in de loop van vanochtend is Jochen vertrokken voor een weekje vakantie naar El Gouna.

Vraag aan onze website bezoekers…

Wij zijn overigens aan het dubben wat we gaan doen met de hoge haag (4-5meter hoog) in onze tuin aan de kant van onze buren. Wij zijn met de buren verwant, want dat zijn dus de feestvierders van gisteren: Maria en Robert, de zus van Brigitte met haar man. (De man van de grote voorraad brandhout, zie vroegere edities…)

De coniferen die daar sinds een 25-tal jaren staan zijn al enkele keren een metertje in de hoogte besneden, maar omdat ze op het zuiden staan, werpen ze nog altijd teveel schaduw op het grasveld tussen terras en haag. Daardoor komt er in het gras te veel mos. Bovendien hebben we nauwelijks bij ons wind uit het zuiden, zodat de haag als windscherm ook niet erg zinvol is.

Een eerste plan is om de coniferen radikaal omlaag te snijden, op zo’n 75 of 80 cm hoogte. We zouden graag van jullie weten of jullie daarmee ervaring hebben opgedaan: gaan de coniferen dan dood of zullen ze na zo’n gewelddadige ingreep toch weer verder groeien?

Een ander plan is om de coniferen kompleet met wortel en al te verwijderen. Maar dat betekent dat ze met een traktor over het grasveld moeten rijden om de coniferen uit de grond te trekken, waarbij we dus ook het grasveld kompleet nieuw zouden moeten aanleggen.

Nog een ander plan zou kunnen zijn om de wortels te laten staan, en zo vlak mogelijk boven de grond af te zagen. Dan met potgrond tussen de stompen opvullen en de afscheiding te beplanten met lagere struiken en bloemen.

Graag jullie mening hieromtrent, misschien heeft iemand ervaringen met dergelijke “operaties” en kan ons daarvan laten mee profiteren?

Zondag, 28 Mei 2006

Zwaar bewolkt, maar (voorlopig) droog. Temperatuur 10 ° C.

Vandaag gaan we feest vieren: Brigitte’s zus, die met haar familie naast ons woont, is 25 jaar getrouwd en zodoende vieren we vandaag hun zilveren huwelijk.

Jochen vertrekt morgen voor een weekje naar El Gouna, en dat betekent dat er ook weer spulletjes voor zijn broer Mike meegenomen moeten worden. Koffers pakken dus.

Wordt dus een drukke dag hier in Wirtzfeld.

Zaterdag, 27 Mei 2006

Een schuchter zonnetje probeert door de wolken te breken, temperatuur 12° C, en het heeft al enkele uren niet meer geregend. Ook de wind is gaan liggen.

Gedurende de middag en de avond is het dus weer beginnn te regenen. Morgen zou het wat rustiger kunnen worden, met af en toe zelfs een opklaring.

Vanaf Maandag wordt het kouder, dinsdag en woensdag zelfs nachtvorst in de Ardennen.