September 2013

Begin deze maand ben ik twee weekjes bij Mike in Egypte op bezoek geweest. Aan de Rode Zee is er ondanks de media berichten geen vuiltje aan de lucht, en zelfs de rijke Egyptenaren trekken naar El Gouna omdat het er zo veilig is.

IMG_4898

Ook heb ik de aankomst van de eerste ooievaars kunnen meemaken die zowel over het hotel vlogen, alsook heb ik ze heel laag zien vliegen over de golven van de Rode zee tijdens de 3.000 duikgang, die Mike toen maakte.

IMG_4855

Mike heeft ondertussen al meer dan 106 dagen onder water gezeten, en zijn diepste duikgang was 86 meter tot nog toe. Gemiddeld duikt hij 18 meter diep in de Rode Zee.

Hieronder enkele foto’s van Mike’s 3.000 duikgang.

IMG_4902

IMG_4951

IMG_4953

IMG_4967

IMG_4978

Maar ook van de lege vertrekhal van de luchthaven in Hurghada. Jammer dat het toerisme in Egypte op deze manier wordt kapotgemaakt, alhoewel er aan de badplaatsen aan de Rode zee helemaal geen onlusten zijn, en de 2de revolutie allleen tegen het regime en niet tegen de toeristen is gericht.

IMG_5035

Zaterdag, 12 november 2011

De terugreis gisteren vanuit El Gouna met Condor is aangenaam verlopen.

Op de luchthaven in Hurghada was er zoals gebruikelijk veel volk aan het dringen bij de ingang om door de eerste scanners te komen, maar eenmaal binnen verliep het inchecken vrij snel, ook omdat wij bij Mike op kantoor van te voren onze boarding cards al hadden laten uitprinten en we zodoende alleen onze bagage hoefde af te geven.

En na een rustige reis via Düsseldorf luchthaven zijn we dan laat in de avond thuis aangekomen.

Oost West, thuis best…

Vrijdag, 11 November 2011

En terwijl we via de webcams in Wirtzfeld zien dat de temperaturen daar ’s morgens bij een blauwe lucht diep onder nul gaan en de velden er witgevroren bij liggen, schijnt hier in El Gouna elke dag de zon, begint de dag bij goed 20°C en stijgt de temperatuur ook nu, midden November, nog altijd tot een aangename 29°C.

Voordeel van vakantie aan de Rode Zee, 360 dagen zon, en één keer in de twee jaar eens een regenbuitje…
Daar kan geen Turkije, geen Griekenland en geen Spanje tegen op.

Brigitte begint ondertussen wel onze koffers te pakken, want vanavond zullen we terugvliegen vanuit Hurghada naar Düsseldorf, een vlucht van iets langer dan 4 uur.

Hierbeneden dan nog enkele impressies vanuit El Gouna….

recycling in el gouna

is het een burka, of is het een ingepakte kist…?

openbaar vervoer: tuc-tuc

openbaar vervoer: tok-tok

chinese imitatie van Harley Davidson

En als klap op de vuurpijl… wat er kan gebeuren als je buurman besluit een boekenplank op te hangen en een te lange boor gebruikt… zo gezien in Egypte…

Donderdag, 10 november 2011

Gisterenochtend dan opnieuw naar de Bibliotheca Alexandrina en dit keer is de voorstelling dan wel gelukt… een interessante en leuke presentatie van de egyptische geschiedenis via het “enige interactieve 9-schermprojectiesysteem” ter wereld…De geschiedenis van de tijd van de farao’s tot en met de recentere gebeurtenissen.

Een opfrisser voor veel dingen die we al gezien hadden of reeds wisten, maar toch waren er ook een aantal nieuwe aspekten bij.

En ook gisteren zijn wij nog een beetje gaan wandelen, inklusief pootje baden in de lagunes,

om dan terug ’s avonds dan (nog maar eens…) te shoppen in Hurghada met Mike om de bestelling van de keukenspullen definitief rond te maken….

Waarbij we speciaal gestopt zijn om deze foto onderweg te maken…

Woensdag, 9 november 2011

Gisterenochtend naar de Bibliotheca Alexandrina geweest, om hun Culturama Show op 9 monitoren te gaan zien, maar er was een technisch probleempje met de installatie, en geen technieker in de buurt om dat op te lossen. Inshallah.

Dus dan maar snel weer een barbier bezocht om me te laten scheren. Dit keer een barbier in het centrum van de oude stad, vlakbij ons favoriete terrasje.

Waar we al gauw in een geanimeerd gesprek verdiept geraakten met kennissen die we van vroegere bezoeken in El Gouna kenden…

Ook de rest van de dag werd al bijna routine:

’s Avonds met Mike terug naar Hurghada naar de keukenleverancier, de (eindelijk klaar) offerte bestuderen, het deurfront uitzoeken,

de handgreepjes…

en dan weer terug naar El gouna, waar nog altijd feest gevierd wordt met straatperformances…

Mike had vandaag zin in Indiaas eten, dus op naar het Tandoor Restaurant in de Abu Tig Marina waar we geluk hadden dat we nog zo laat bediend konden worden:

En waar de kok zo zijn best deed, dat het er uitzag of zijn haren in brand stonden…

Dinsdag, 8 oktober 2011

Onze dagelijkse calorien-verbrandings-wandeling bracht ons gisteren eerst naar de terrasjes in de Abu Tig Marina in El Gouna waar we nog maar eens de bootjes gingen kijken….

En Brigitte ging nog wat visserslatijn leren…

Op het terrasje bleek, dat ik niet de enigste met een iPad in El Gouna ben, de dame aan het tafeltje naast ons maakte vlijtig gebruik van de WiFi op het terras door te FaceTimen op een iPad, (dat is een telefoongesprek voeren via internet met gelijktijdig versturen van videobeelden van de gesprekspartners..)

In de vroege avond kwam Mike ons dan ophalen om weer naar Hurghada te rijden, waar we eerst een bezoek brachten bij een typische arabische schrijnwerkerij… deed ons natuurlijk denken aan de oude werkplaats van Opa Mathieu, die vroeger ook zo’n bandzaag had staan.

Maar bij Opa was er wel minder rotzooi op de grond, de arbeidsinspecctie zou zoiets bij ons in Belgie niet meer toestaan!

In deze werkplaats worden hoofdzakelijk stoelpoten gemaakt, maar Mike heeft alleen een houten balk nodig om daaruit ronde gordijnstangen te kunnen laten draaien…

Daarna waren we voor het avondeten uitgenodigd bij vrienden van Mike, een arabische familie… alhoewel die mensen zelf maar bitter weinig hebben, hadden ze voor ons een kompleet superfeestmaal bereid.

We voelden ons echt beschaamd dat ze zoveel moeite gedaan hadden, ze hadden zelfs 4 kippen op de markt gekocht en laten slachten! Gelukkig hadden we een aantal geschenkjes zoals nieuwe schoentjes voor de kindjes meegebracht. Waren dan ook echt onder de indruk van zoveel gastvriendelijkheid.

Na het avondmaal en het rituele drinken van hete arabische thee, gingen we dan met Mike nog bij de keukenhandelaar voorbij om te horen wanneer de keukenspullen geleverd konden worden. De shops in Hurghada zijn vaak tot middernacht geopend…

Jammer genoeg was zijn offerte nog niet klaar, en moeten we morgen nog eens terugkomen….
En dus terug naar El Gouna na alweer een interessante dag.

Maandag, 7 oktober 2011

Triestige herfstnevel te zien op de webcam in Wirtzfeld. Hier in El Gouna, Egypte, opnieuw een stralende zon en ’s ochtends vroeg al een tempoeratuur boven de 20°C…

Gisteren een lange wandeling gemaakt naar de nieuwste uitbreiding in El Gouna: twee hotels en een appartementswijk achter de derde jachthaven.

Deze wijk is pas gebouwd, en de meeste huizen zijn nog maar net betrokken. Het ziet er allemaal nog spiksplinternieuw uit.

Dat de eigendommen hier niet bepaald goedkoop zijn, zie je ook aan de auto’s die er geparkeerd staan… maar een Maserati zie je ook in El Gouna niet elke dag.

Voorzichtigheidshalve heb ik ’t nummerbord een beetje gecamoufleerd op deze foto , ’t zou wel eens een heel belangrijke Piet in Egypte kunnen zijn.

Een kilometer verder kom je dan bij de Kite stranden Buzzha Beach en Mangroovy Beach, waar door jeugdige kitesurfers geprofiteerd wordt van de sterke bries die je praktisch elke dag langs deze kant van de Rode Zee hebt.

Daarna ook nog de hele weg terug tot in de nieuwe Marina, waar natuurlijk snel een terrasje gevonden werd, dit keer zelfs eentje dat aan een nagelnieuw zwembad ligt.

Je denkt er niet zo over na, maar elk bootje hier heeft zo zijn eigen trailer nodig, voor vervoer over land naar de Nijl en verder naar Cairo, bijv.

Tja, en ’s avonds zijn we dan bij “den Italiaan” gaan eten, en op deze snapshot ziet het er naar uit dat Brigitte een stuk van de ober zijn hand afbijt, maar zo dramatisch was het dan toch niet…

Gisteren werd er overal in de islam wereld gevierd, dus ook in Egypte, Eid Al-Adha, het offerfeest, is een islamitische feestdag en iedereen viert met iedereen. Zodoende was er op alle pleintjes in El Gouna muziek, dans, of straatperformances; en zo was er een zanger die vlak bij “onze italiaan” een voorstelling op straat gaf.


Brigitte kon niet achterwege laten het zittende publiek op de terrasjes even te laten zien hoe men op die muziek kan dansen…

For ever young….

Zondag, 6 november 2011

In El Gouna heb je diverse middelen van openbaar transport: de shuttle bussen die een aantal banken hebben voor zo’n 30 personen, maar geen vensters, en waarmee je voor 1,25 € per dag of 2.5€ per week onbeperkt kunt meerijden.

De kleine TokToks en TucTucs (driewielige overdekte motorfietsen) kosten 0,80€ per rit per persoon, die rijden je tot aan de huisdeur in heel El Gouna.

En dan zijn er ook nog limousines (gewone autos), die kosten 2.50€ per rit in El Gouna, maar daar kun je dus met 3 of 4 erin.

Maar wij prefereren dus om te voet in El Gouna naar de diverse uithoeken te wandelen, want we nemen veel te veel calorien in, gisteren bijv. met een (heel) laat ontbijt op een terras, nadat we immers pas na middernacht uit Hurghada waren teruggekeerd na een lange dag shopping met Mike.

De huiskatten komen natuurlijk bedelen, maar die mogen niks krijgen, die moeten muizen vangen, zegt de cafebaas.

Ik had (te laat) gemerkt dat ik vergeten was de oplaadakku van mijn scheerapparaat mee in te pakken, en dus liet dat het een paar dagen geleden afweten. Gisteren dus op zoek gegaan naar een barbier, omdat ik anders een bleke kin zou krijgen door de baardgroei….

Bij het toeristische informatiekantoor van El Gouna in Down Town wisten ze me te vertellen dat ik bij Thai Cissors terecht kon voor een scheerbeurt.

Bij hen werd ik dan (voor de eerste keer in mijn leven) vakkundig ingezeept, geschoren en aansluitend kreeg ik ook nog een kinmassage.

Nog nooit zo’n gladde kin gehad, maar toch ook wel een beetje pijnlijk als je dat niet gewend bent.

Na al dat gedoe dan ’s middags een terrasje opgezocht, dit keer in de jachthaven waar er ook een konditorei is met allerhande taartjes en gebak, en daar dan nog maar eens paar koppen koffie en een soort tompoezen gesmuld.

En ’s avonds zijn we dan in een gezellig Spaans/Mexicaans restaurant, Ceviche, aan de andere kant van Down Town met Mike gaan eten. Gelukkig dit keer dus geen shopping.

Geen weegschaal in de buurt, dus dat komt wel goed!

Zaterdag, 5 november 2011

We zijn dus gisteren de 30 km van El Gouna naar Hurghada gereden, en zoals ik al eerder aanduidde in mijn vorige berichten, zijn dat twee verschillende werelden. El Gouna is een kunstmatige wereld waar alles netjes, proper, rustig en naar europese standaard is opgebouwd, Hurghada was een vissersdorpje met enkele duizenden mensen en is uitgegroeid tot een toeristisch smeltpot met honderden hotels, tien of misschien wel honderdduizend toeristen, 50.000 Europeers die hier permanent wonen, en enkele honderduizenden Egyptenaren die hier komen werken en elke zes weken enkele dagen naar huis rijden. Een thuis dat dan tussen 400 en 800 km verwijderd ligt: Luxor, Cairo, Alexandria, Suez, Mina, Suit en noem maar op.

De toeristische wijken van Hurghada zijn natuurlijk gericht op de toeristen, met duizenden kitsch winkeltjes waar overal dezelfde kamelen, pyramiden, pergament papier, sjischa pijpen en Hard Rock Cafe T-shirts verkocht worden.

En dan heb je natuurlijk het oude Dahar en een andere wijk, Sakala, waar je de traditionele egyptische handwerkers en handelszaakjes vindt, die niets met toerisme te maken hebben. De foto’s hierbeneden getuigen dan ook van daarvan, want Mike’s zoektocht naar gordijnen, een commode en keukenmeubelen voert ons dus langs allerlei traditionele of halfmoderne egyptische winkeltjes.

Veel plezier bij het volgen van onze shopping in Hurghada…

Een pick-up is in Egypte dus nog echt een pick-up, dus een auto waarin je in de open achterbak kunt springen om mee te rijden.

Een typisch handwerkzaakje, waar je je handgemaakte houten meubelen van een stof overtrek kunt laten voorzien.

Kiezen van een patroon voor gordijnstof is overal hetzelfde: moeilijk…

Nog een straat met allerlei stoffenzaakjes en handwerkers, je moet het maar weten…

Tussendoor een suikerdrankje (gemaakt van het suikerriet op de achtergrond) in een traditioneel zaakje, een glas kost hier 0.12 Eurocent, net zo lekker als een Coca Cola, en veel verfrissender!

Op mijn speciaal verzoek toch even tijd voor een toeristische foto van wat de grootste moskee van Hurghada moet gaan worden.

En tegenover de moskee een van de bootswerven waar de (hoofdzakelijk) boten en jachten voor de duikscholen gerenoveerd worden.

En verder gaat het weer met shoppen….

Als je goed kijkt zie je dus de ezelskar tussen het verkeer door laveren…

Op het eind van de dag verhandelen met een mannelijke naaister die de gordijnen moet naaien (verduisteringsrug, naden, zoom en lussen…)

En schroeven kopen in een ijzerwarenzaak, en commodes bekijken in een moderne meubelzaak

en dan eindelijk, laat op de avond, nog snel in een KFC wat te eten gekregen voordat we terug rijden naar El Gouna….

Vrijdag, 4 november 2011

Terwijl ik op onze webcams zie dat het gisteren op St. Hubertus een druilerige dag in Wirtzfeld was, genieten we hier in het egyptische El Gouna nog altijd van de hele dag zon (OK, om half zes ’s avonds gaat die onder…) en temperaturen van 29-31°C overdag en 25° C graden ’s avonds.

Het bericht van gisteren doet vermoeden dat we alleen maar lui op onze rug liggen en veel en lekker eten (klopt gedeeltelijk…) maar… gisteren zijn we bijvoorbeeld ook aktief geweest en hebben een urenlange tocht op de SegWay gemaakt door El Gouna.

Enkele impressies van onderweg…

en ook nog een stukje video…

En ’s avonds hebben we op een restaurant-boot gegeten in de haven:

Vandaag begint de ernst van het leven…
Mike heeft namelijk vandaag vrij en dadelijk “willen” we met hem gaan shoppen in Hurghada…